هنر نیوز - آخرين عناوين ميراث فرهنگی :: rss_full_edition http://www.honarnews.com/tourism Mon, 16 Oct 2017 09:50:40 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://www.honarnews.com/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط هنر نیور http://www.honarnews.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام هنر نیوز آزاد است. Mon, 16 Oct 2017 09:50:40 GMT ميراث فرهنگی 60 نگاه دنیا نسبت به زن ایرانی و هنر او بسیار محدود و غیر واقعی است / بیگانگی نسل جدید با هنر تذهیب http://www.honarnews.com/vdcgut9y.ak9nx4prra.html مریم زینتی فارغ التحصيل رشته گرافيك ، عضو انجمن نگارگري ايران و یکی از بانوان قران پژوه است . او که متولد سال 1355 است تاکنون بیش از 30 نمایشگاه گروهی و انفرادی در ایران و سایر کشورهای جهان از جمله فرانسه، امارات ، روسيه و آلمان برگزار کرده است. زینتی همچنین یکی از بانوان تذهیب‌کار و نگارگر ایرانی است که با مجموعه‌ای از آثار خود در نمایشگاه کتاب فرانکفورت حضور دارد. این بانوی هنرمند ایرانی که با خبرنگار هنرنیوز گفتگو  می کرد درباره برخورد مخاطبان بین‌المللی با نمایشگاهش می‌گوید: نگاه دنیا نسبت به توانمندیهای زن ایرانی بسیار محدود است، آنها تصور می‌کنند با آثار استادانم در نمایشگاه‌ها شرکت می‌کنم و زن جوان ايراني توانایی خلق این آثار را ندارد. او درباره علاقه‌مند شدن به هنر تذهیب می‌گوید: این هنر از لچک و ترنج‌های فرش تا شمسه‌ها و طراحی کتاب‌های قرآن و دیوان اشعار با زندگي ايراني آميخته است ، اگر چه این هنر در زندگی روزمره مان جاری است اما با شکل اجرای آن و سختی‌هایی که دارد بیگانه‌ایم، من زماني كه با هنر تذهيب آشنا شدم به نوعی دلبسته این هنر شدم كه گويا گمشده خودم را پيدا كردم . تلمذ نزد اساتيد بزرگ و برجسته نگارگري / بیگانگی نسل جدید با هنر تذهیب این بانوی نگارگر درباره چالش‌هایی که این روزها هنر تدهیب با آن روبه‌رو است توضیح داد: در حال حاضر با توجه به پیشینه این هنر در کشور ما، تذهیب دیگر به نقطه کمال خود رسیده‌ و در دنيا يگانه است . استادان به نامی هم در این زمینه در ایران مشغول به فعالیتند اما چالش این هنر اين است كه آنچنان که باید به هنر دوستان معرفی نشده و نسل جديد با آن غريبه هستند از طرف دیگر به دلیل جزئیات فراوانی که دارد، به دقت و ظرافت نیازمند است و مردم این روزها، مردم صبوری نیستند و به همین دلیل شاید از میان 20 هنرجویی که وارد این رشته می‌شوند، دو نفر می‌توانند به صورت حرفه‌ای ماندگار باشند. زینتی در ادامه از عدم نوآوری در این هنر به عنوان چالش دیگر نام برد و اضافه کرد : تذهیب دوره‌ها وًسبكهاي مختلفی را تاکنون پشت سر گذاشته که هر یک از این دوره‌ها هم به گونه‌ای بروز دهنده حالات و روحیات هنرمندان آن عصر و دوره بوده‌اند. ما دوره‌های سلجوقی، تیموری، صفوی و قاجار را پشت سر گذاشته‌ایم و در هر دوره نیز کامل‌تر شده‌ایم تا به این عصر رسیده‌ایم که می‌توان آن را بالاترین حد دانست. تذهیب هنری است که اصول مشخصی دارد و قداست اين هنر بسيار ارزشمند است. به گفته وی ، تغيير و تحول و نوگرايي در هنرهاي اصيل و سنتي با رعايت اصول طراحي و اجرا بسيار دشوار است . عدم نوآوری و تنوع در تذهیب ایران این هنرمند ایرانی در پاسخ به اینکه مخاطب ایرانی این هنر با مخاطب بین‌المللی آن چه تفاوتی دارد عنوان کرد: تذهیب در ایران شکل اجرایی چندان متنوعی ندارد و تنها درطراحی کتب مذهبی، دیوان اشعار یا تابلوهای تزئینی و نسخه هاي خطي خلاصه شده و به دلیل این فضای محدودی که دارد، عموما افراد محدودی هم در آن به طور مداوم مشغول به فعالیت‌اند که اغلب هم استادان درجه یک این هنر هستند، در خارج از ایران اما فضا کمی متفاوت است. نگاه مخاطب در خارج از ايران نگاه كاربردي به هنر تذهيب است مریم زینتی با بیان اینکه تصور ما این است که این هنر براي مخاطب خارجي نا آشناست و این تا حدی درست است افزود: آنها تابلوهای تذهیب ما را نمی‌خرند، اما آنچه تاکنون چندین بار برای من اتفاق افتاده این است که آنها این هنر را برای طراحی چیزهايي که برايشان ارزشمند است به کار می‌برند، مثل طراحی روی لوازم عتیقه و با ارزش یا طراحی روی پارچه‌های گران قيمت يا استفاده از اين نقوش در طراحي دكوراسيون گرايش غربی ها به نقوش ختاعي و اسليمي و لوتوس ها و هنر شرقي این استاد تذهیب کار اضافه کرد: در خارج از ايران هنر مینیاتور هنر آشناتری است اما تذهیب را کمتر می‌شناسند. من همیشه سعی کرده‌ام تا در نمایشگاه‌هایی که در خارج از کشور برگزار می‌کنم، یک کار را به صورت زنده اجرا کنم. دیدن طراحی اثر برای غیر ایرانیان چنان شگفت انگیز است که گاهی در طول یک نمایشگاه هر روز برای دیدن و به ثمر رسیدن اثر مراجعه می‌کنند یا حتی همراهانی را برای تماشای این کار با خود می‌آورند. دعوت هنرمندان نگارگر و تذهیب برای شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب وی که خود یکی از اعضای فعال انجمن‌های نگارگری در ایران است درباره فعالیت این انجمن‌ها گفت: فعالیت انجمن‌ها در ایران خیلی گسترده و وسیع است و خوشبختانه در دسته آثار تجسمی، نگارگری همواره اولویت بوده است. به دلیل پیوندی که این هنر با کتاب دارد عموما از هنرمندان نگارگری و تذهیب برای شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب دعوت می‌شود. زینتی با اشاره به حضور در جشنواره کتاب فرانکفورت با بیان اینکه نمایشگاه کتاب فرانکفورت بزرگترین نمایشگاه کتاب جهان براساس شمار ناشران حضور یافته و تعداد بازدید کنندگان است تصریح کرد: علاوه بر اینکه مجموعه‌ای از ناشران ایرانی نیز در این نمایشگاه حضور دارند. من هم با نمایشگاهی از مجموعه آثارم در این نمایشگاه شرکت کردم که تا به امروز خوشبختانه با استقبال خوبی روبه‌رو شده است. نگاه دنیا نسبت به زن ایرانی، آزادی‌ها و هنر او بسیار محدود و غیر واقعی است او درباره تجربه حضور در نمایشگاه‌ها در مجامع بین‌المللی گفت: من این اتفاق را در بیشتر نمایشگاه‌هایی که در خارج از ایران برگزار کردم داشتم که مخاطب بعد از مواجه شدن با کارهای من تصور می‌کند که من با کارهای استادان خودم در این نمایشگاه شرکت کرده‌ام. آنها باور نمی‌کنند که یک زن ایرانی توانمندی تولید آثاری با این جزئیات را داشته باشد. نگاه دنیا نسبت به زن ایرانی، توانمندي ها، آزادی‌ها و هنر او بسیار محدود و غیر واقعی است. امیدوارم انجمن‌های علمی و هنری دست در دست هم بدهند تا حضور زنان ایرانی را در دنیا بیش از پیش پر رنگ کنند. ]]> ميراث فرهنگی Sun, 15 Oct 2017 19:16:29 GMT http://www.honarnews.com/vdcgut9y.ak9nx4prra.html تشنگی امانِ کاخ گلستان را بُریده... http://www.honarnews.com/vdcb5ab9.rhbs5piuur.html به گزارش هنرنیوز ، شش سال پیش ۹ باغ جهانی در قالب یک پرونده‌ی زنجیره‌ای با عنوان «باغ ایرانی» در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیدند، تیر دو سال بعد کاخ گلستان نیز به عنوان تنها اثر جهانی شده پایتخت در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید، مجموعه کاخ موزه‌ای که از آن به عنوان باغ ایرانی نیز یاد می‌شود، هرچند امروزه دیگر نشانه‌های کمی از این شیوه مهندسی – معماری را به همراه دارد. مانند آن‌چه مدتی پیش برای باغ جهانی عباس‌آباد بهشهر رخ داد یا دیگر چشمه‌های آب طبیعی در کشور که از قضا ثبت ملی هم هستند. کمبود آب در کشور و در برخی نقاط باعث شده تا باغ‌های جهانی نیز با خطراتی مواجه شوند، درست مانند خطراتی که امروز کاخ گلستان به عنوان یکی از مجموعه‌های جهانی ایرانی که بخشی از نشانه‌هایی از باغ‌های ایرانی را نیز در خود دارد، با آن روبه‌روست؛ حال اگر به باغ‌های جهانیِ قرار گرفته در محوطه‌هایی مانند کرمان و یزد توجه کنیم، به نظر می‌رسد اوضاع باید وخیم‌تر باشد. مسعود نصرتی، مدیر پایگاه میراث جهانی کاخ گلستان که سال‌ها پیش پروژه‌ای با عنوان باغ‌های ایرانی در دست بررسی داشته و حتی در احیای چند باغ ایرانی نیز نقش داشته، به خبرنگار ایسنا می‌گوید: از دوره‌ی ایلام تا دوره‌ی ساسانیان «آب» به عنوان یک نماد استفاده می‌شد و باغ ایرانی نیز براساس مشخصات موجود از دوره هخامنشیان با ساخت باغ پاسارگاد آغاز شد. ‌ وی آب در این باغ‌ها را نمادی از پاکی، صداقت و روشنایی توصیف می‌کند که به طور دائم جریان داشته و می‌گوید: اگر باغ ایرانی آب نداشته باشد، در مواجهه با آن با برهوت روبرو می‌شویم. او کاخ گلستان با ۲۵ هزار مترمربع مساحت را باغ ایرانی می‌داند که در طول سال‌های گذشته تغییر و تحولاتی را در خود دیده و بیان می‌کند: این باغ در دوره پهلوی اول تغییرات بسیاری را در خود دید، از سوی دیگر در دوره پهلوی دوم نیز تغییراتی را شاهد بود، اما خوشبختانه هنوز شاکله‌ی اصلی باغ ایرانی را داراست. نصرتی با تاکید بر لزوم انجام مطالعات در مجموعه‌ی کاخ گلستان می‌گوید: براساس نیاز مجموعه باید امسال یک مطالعه در مجموعه‌ی کاخ انجام شود که امیدواریم تا پایان سال یک کتاب از همه‌چیزِ کاخ گلستان منتشر کنیم. هنوز کاخ گلستان به طور دقیق مطالعه نشده وی یکی از واقعیت‌ها درباره‌ی کاخ گلستان را مطالعه نشدن این باغ جهانی می‌داند و می‌گوید: این باغ هنوز مطالعات تاریخِ معماری ندارد یا اگر دانشگاه‌ها در سال‌های گذشته انجام داده‌اند ما از آن‌ها بی خبریم. حتی در نامه‌ای به همه مراکز آموزشی و پژوهشی و دستگاه‌ها درخواست کرده‌ایم که اگر اطلاعاتی درباره‌ی این مجموعه دراختیار دارند به ما بدهند، ولی تا امروز هیچ پاسخی دریافت نکرده‌ایم. او می‌گوید: یک مشاور حدود هشت سال پیش مطالعاتی را روی مجموعه انجام داد، اما کامل نبود، کاخ گلستان نیازمند داشتن یک پنل برنامه‌ای است تا براساس آن حرکت کند، اما متاسفانه در حال حاضر برنامه‌ریزی خاصی که بگوئیم باید طبق آن حرکت کنیم در اختیار نداریم، اما امیدواریم آن را به زودی در دستور کار داشته باشیم. چرا کاخ گلستان آب کم آورد؟ وی توضیح می‌دهد: با ایجاد مترو در خیابان ۱۵ خرداد، آبِ چاهِ کاخ خشک می‌شود، اما هیچ‌کس فکری در این زمینه نمی‌کند، تنها چیزی که به ذهن‌شان می‌رسد، گرفتن «حق‌آبه» از بانک مرکزی است. بانک مرکزی نیز از شهرداری کمک می‌خواهد و در نتیجه بانک ملی در حدود هشت سال برای فضای سبز به کاخ گلستان آب می‌دهد و تا امروز این اتفاق در حال تکرار است. نصرتی ادامه می‌دهد: در این میان متوجه نیازِ شدید مجموعه برای برطرف کردن همیشگی مشکل آب در کاخ گلستان شدیم، چون کاخ گلستان نیاز به یک چاهِ آب دارد که امیدواریم بتوانیم کارهای مقدماتی احداث چاه را آغاز کنیم، امتیازاتی نیز در این زمینه گرفته‌ایم. وی با بیان این‌که بی‌آبی به باغ لطمه وارد کرده می‌گوید: کاخ گلستان اگر آب نداشته باشد، مانند برهوت است. این فضا مشابه یک خرابه می‌شود که بسیار افتضاح خواهد بود. او تاکید می‌کند: فکر می‌کنم اگر باغ خراب باشد اما آب جریان داشته باشد، یعنی حیات هست، اما وقتی حیات نباشد، یعنی باغ مرده است، ما امیدواریم بتوانیم یک تصمیم اصولی و دائمی برای باغ بگیریم و بتوانیم فضا و امکانات را به گونه‌ای مدیریت کنیم که مشکلی برای این مجموعه جهانی رخ ندهد. وی ادامه می‌دهد: در حال حاضر کاخ گلستان به جای حذف کامل آب، آن را بعد از استفاده به فضای سبز برمی‌گرداند، تلاش کرده‌ایم یک چرخه در حال جریان باشد، چون نداشتن آب و حوض در باغ ایرانی، به معنی برهوت است و این فضا بدون باغ ایرانی مفهومی ندارد. یک پِی هم از مطالعات گذشته باقی نمانده مدیر مجموعه کاخ گلستان در ادامه با بیان این‌که باید مستندسازی مجموعه‌ی کاخ گلستان باید تا پایان سال بعد به پایان برسد، می‌گوید: از تاریخچه‌ی کاخ و مرمت‌های انجام شده در طول سال‌های گذشته اطلاعاتی در دست نداریم، اما دست‌کم نیاز به مستندسازی داریم. او با بیان این‌که در شرایط کنونی به نظر می‌رسد گذشته را در کاخ گلستان از دست داده‌ایم، ادامه می‌دهد: یک مشکل اساسی وجود دارد «هر آن‌چه که مطالعه شده با خود برده‌اند، حتی یک پِی هم نگذاشته‌اند، که معتقدم مهمترین علت در این زمینه نبود آرشیو است.» نصرتی نداشتن اطلاعات از تاریخچه کاخ گلستان را یک فاجعه در گذشته‌ی این محوطه‌ی جهانی می‌داند و می‌گوید: وقتی که خاطرات ناصرالدین شاه نوشته می‌شود، یعنی گذشته را می‌توان بازسازی کرد یا وقتی اعتمادالسلطنه از یک روستا عبور می‌کند و یادداشت می‌نویسد، برآن اساس می‌توان تصویری از فضا و موقعیت‌ها در ذهن ایجاد کرد. لزوم تدوین آرشیو برای کاخ گلستان او اضافه می‌کند: اما وقتی مستندسازی‌های انجام شده در مجموعه را یک گروه با خود می‌برد و هر آن‌چه را که برای مرمت انجام داده‌ ناگهان ناپدید می‌شود، یعنی فاجعه رخ داده است. در شرایطی که باید از گذشته فایل‌هایی برای آرشیوِ دست‌کم کپیِ این دست اطلاعات موجود می‌بود، اما چون امروزاطلاعاتی نداریم و از آن‌ها بی‌خبریم، حتی نمی‌دانیم در برخی از مرمت‌ها باید چه چیز را کجا بگذاریم؟ باید از این به بعد آرشیو در دستور کارمان باشد. مدیر مجموعه‌ی جهانی کاخ گلستان می‌گوید: در این شرایط که هیچ آرشیو یا مستندسازی پیش‌رو نداریم، یعنی آینده‌ی مبهم برای کاخ گلستان. دستِ کم این آرشیوها برای هنرهای سنتیِ استفاده شده در کاخ گلستان می‌توانست موثر باشد. وی با ابراز امیدواری از رفع مشکل آب در این باغ جهانی می‌گوید: امسال، سالِ بی‌آبی را پشت سر گذاشته‌ایم، این بی‌آبی باعث شده تاسطح آب حدود ۱۵ میلی‌متر پایین‌تر برود، در این شرایط ساختار زیرزمینی آب‌های ما پایین‌تر رفته است، در این قبیل شرایط نبود مطالعات و بررسی‌ها در گذشته به خوبی احساس می‌شوند. ایسنا ]]> ميراث فرهنگی Sun, 15 Oct 2017 06:02:22 GMT http://www.honarnews.com/vdcb5ab9.rhbs5piuur.html تجربه‌ی مسلمانی برای گردشگران خارجی http://www.honarnews.com/vdcjvxeh.uqeivzsffu.html به گزارش هنرنیوز ، «جامعه المرتضی (علیه‌اسلام) »، مبدع طرح «تجربه مسلمانی برای توریست‌ها» است، مرکزی که از سال ۱۳۹۰ فعالیت خود را در عرصه بین‌الملل آغاز کرده است. بخش «گردشگری مذهبی و توریسم» در جامعه‌ المرتضی تا کنون با همراهی طلبه‌های نخبه و زبان‌دان برای آشنایی گردشگران خارجی با اسلام، طرح‌های مختلفی را جدا از \"رویکردهای تبلیغی و درون‌ دینی\" به اجرا گذاشته و مسؤول آن تاکید می‌کند که «زدودن سیاه‌نمایی‌ها در مورد اسلام، بیان چهره واقعی اسلام و پاسخگویی به سوالات توریست‌ها در فضایی دوستانه از جمله اهداف این مرکز است که رویکردش به هیچ وجه تبلیغ دین به شیوه سنتی نبوده است.» از برنامه‌های بخش گردشگری جامعه المرتضی (ع) برگزاری تورهای علمی و مذهبی در شهر قم است که از اواخر سال ۱۳۹۵ با هماهنگی حرم حضرت معصومه (س) و دیگر نهادهای مرتبط با گردشگری آغاز شده و کماکان ادامه دارد، این مرکز حالا می‌خواهد ایده‌های دیگرش را در ارتباط با گردشگری رونمایی کند. حجت‌الاسلام سید مصطفی میرفندرسکی - مسؤول بخش گردشگری مذهبی و توریسم جامعه المرتضی (ع) - در گفت‌وگو با ایسنا به شفاف‌سازی نحوه‌ی فعالیت این مرکز در ارتباط با گردشگران خارجی پرداخته و به تشریح ایده‌های نوینی پرداخته که به خدمت گرفته‌اند تا به ابهام‌های آن‌ها در ارتباط با اسلام پاسخ دهند و از واکنش‌های آن‌ها به نشست‌های مذهبی سخن گفت. وی یادآور شد: جامعه المرتضی (ع) مجری چندین طرح برای گردشگران خارجی است که از آن جمله برگزاری نشست‌های علمی و مذهبی است که بیشتر در شهر قم برگزار می‌شود، اما بر حسب تقاضا در استان‌های دیگر نیز این نشست‌ها را برگزار می‌کنیم. در حال حاضر در شهر شیراز حرم علی بن حمزه بیشترین همکاری را در این بخش دارد. هدف جامعه المرتضی (ع) بیشتر رفع سیاه‌نمایی رسانه‌ها درباره اسلام است. گردشگران خارجی سوال‌های زیادی درباره اسلام دارند، مثلا می‌خواهند بدانند مسلمان‌ها در نماز چه می‌خوانند، آیا قوانین ترور را تکرار می‌کنند! او ادامه داد: هدف اصلی نشست‌های علمی و مذهبی آشنایی با مفاهیم اسلام ناب و پاسخ به ابهام گردشگران است، برای همین این نشست‌ها در فضایی غیرمتعصبانه و با حفظ احترام نسبت به باورها و اعتقادات طرفین برگزار می‌شود و از تمام توریست‌ها صرف نظر از ملیت، مذهب و فرهنگ در این نشست‌ها دعوت می‌شود و گردشگران علاقمند نیز می‌توانند در این نشست‌ها شرکت کنند. میرفندرسکی سپس درباره نحوه برگزاری این نشست‌های علمی - مذهبی برای گردشگران خارجی، توضیح داد: معمولا این نشست‌ها به دو شکل برگزار می‌شود؛ در برخی موارد با هماهنگی راهنمایان تور و آژانس‌های گردشگری و در موارد دیگر با درخواست مستقیم خودِ گردشگر تشکیل می‌شود. پل ارتباطی ما با توریست‌ها در این زمینه، گردشگرانی هستند که قبلا در این نشست‌ها حضور داشته‌اند و آن را به دوستان خود که به ایران سفر می‌کنند، پیشنهاد داده‌اند. بیشتر گردشگرانی که به ایران سفر می‌کنند سوال‌های زیادی درباره اسلام و تشیّع دارند، برخی از آن‌ها با این موضوع علمی و تحقیقاتی برخورد می‌کنند و عده‌ای هم دانشجویان اروپایی هستند که می‌خواهند برای پرسش‌های خود پاسخی پیدا کنند، گاهی هم جوامع دینی برای حضور در این نشست‌ها تمایل نشان می‌هند، مثلا چند وقت پیش گروهی از کشیشان آلمانی در جلسات علمی ـ مذهبی جامعه المرتضی (ع) شرکت کردند. او تاکید کرد: هدف اصلی ما این است که پیش زمینه‌های نادرست درباره اسلامِ ناب و فرهنگ اصیل ایرانی را در فضایی صمیمانه و به دور از تعصب پاک کنیم و در این صورت است که توریست‌ها علاقمند می‌شوند درباره اسلام بیشتر بدانند و در این صورت است که ما یک قدم فراتر رفته و از اسلام بیشتر برای آنها می‌گوییم و حتی زمینه‌ی تجربه مسلمانی را برای آن‌ها فراهم می‌کنیم. او تصریح کرد: فعالیت در عرصه گردشگری با تبلیغ دین برای مخاطب مذهبی تفاوت بنیادی دارد، قطعا با یک جلسه کسی مسلمان نمی‌شود و هدف ما در این نشست‌ها ابتدا رفع ابهام و سیاه‌نمایی رسانه‌ها در مورد اسلام است، از این رو با رضایتمندی گردششگران روبرو هستیم. هدف ما شناساندن اسلام حقیقی و سیره اهل بیت (علیهم السلام) است. با بعضی از توریست‌ها چهار سال است ارتباط داریم، این دوستی‌ها باعث شده آن‌ها دوباره به قم برگردند. در زمان وقوع حوادث تروریستی هم ایمیل می‌فرستند و می‌گویند که می‌دانند این حوادث تروریستی با اسلام واقعی فرق دارد. مسؤول بخش گردشگری مذهبی و توریسم جامعه المرتضی (ع) سپس از واکنش‌های گردشگران خارجی به این نشست‌ها گفت و افزود: تا به حال بازخوردها فوق‌العاده بوده است. این جمله را از توریست‌ها کم نشنیدم که می‌گویند «ای کاش مردم اروپا حرف‌های شما را درباره اسلام می‌شنیدند.» کشیش آلمانی هم بعد از آن‌که در یکی از نشست‌های علمی ـ مذهبی ما شرکت کرد، گفت: «ما می‌دانیم اسلامی که در اروپا معرفی شده اسلام واقعی نیست، ولی صدای شما را هم نمی‌شنویم. ما می‌دانیم اسلام آن چیزی نیست که در اروپا تعریف شده است.» میرفندرسکی به علاقه دنباله‌دار و پیگیری برخی از گردشگران پس از حضور در این نشست‌های علمی ـ مذهبی اشاره کرد و گفت: ما با بعضی از این گردشگران بیش از چهار سال است ارتباط داریم، با برخی از آن‌ها مکاتبات بسیار مفصلی داشته‌ایم. ارسال نامه رهبری به جوانان اروپا یکی از زیباترین موضوعات مورد بحث با توریست‌ها بوده و هست. این تعامل و دوستی باعث شده آن‌ها دوباره به قم برگردند و صحبت‌های خود را ادامه دهند. وی اظهار کرد: زیباترین بازخوردها از گردشگران را در زمان وقوع حوادث تروریستی دریافت می‌کنیم، زمانی که آن‌ها ایمیل می‌فرستند و می‌گویند؛ می‌دانیم که این حادثه تروریستی با اسلام شما متفاوت است. وقتی این واکنش‌ها را دریافت می‌کنیم مطمئن می‌شویم کوشش‌مان بی‌نتیجه نبوده است. مسؤول بخش گردشگری مذهبی و توریسم جامعه المرتضی (ع) درباره‌ی تمایل و یا حتی خودداری گردشگران خارجی برای حضور در این نشست‌ها با توجه به ابهام‌ها و پیش‌زمینه‌های قبلی که معمولا از اسلام دارند، بیان کرد: گردشگران متفاوت‌اند، در بین آن‌ها افراد ماجراجویی وجود دارند که راغب‌اند همه‌چیز را امتحان کنند، آن‌ها سوال‌های زیادی دارند، مثلا می‌خواهند بدانند مسلمان‌ها چه چیزی در نماز می‌خوانند، آیا قوانین ترور را تکرار می‌کنند!؟ وی ادامه داد: در بعضی از نشست‌ها حتی بحث‌های مذهبی را لازم نیست مطرح کنیم، چراکه در برخی از این نشست‌ها همین‌که توریست با یک روحانی در فضای دوستانه صحبت کند، بسیاری از پیش زمینه‌های نادرستش درباره‌ی اسلام از بین می رود. حتی حضور در جمهوری اسلامی موجب می‌شود مقدار زیادی از تبلیغات سوء دشمنان رنگ ببازد. وقتی این ارتباط برقرار شود جلسه‌ها هم طبیعتا طولانی می‌شود. گردشگرانی بوده‌اند که فقط ۲۰ یا ۱۰ دقیقه برای این نشست وقت داشته‌اند، اما جلسه‌شان به ۴ ساعت کشیده و به خاطر آن، بازدید و حتی مقصد بعدی را کنسل کرده‌اند تا در این نشست حضور داشته باشند. میرفندرسکی اعتقاد دارد: بحث کردن با گردشگران آن هم در موضوعات دینی، نیاز به فوتِ کوزه‌گری دارد که طلبه‌های نخبه و زبان‌دان جدا از توانمندی‌های فردی، در جامعه المرتضی (ع) آموزش می‌بینند. وی در ادامه گفت: در این مرکز معتقدیم آن‌هایی که با گردشگر کار می‌کنند، باید هوش هیجانی (EQ) بالایی داشته باشند تا بدانند با افراد و فرهنگی‌های مختلف چگونه ارتباط برقرار کنند. روش صحبت کردن با هر گروه توریستی متفاوت با گروه دیگر است. او افزود: قدم نخست در نشست‌ها این است که فضایی با گردشگر ایجاد کنیم تا توریست بتواند سوال‌ها و ابهام‌های ذهنی خود را بپرسد، آن‌ها سوال‌های زیادی درباره حجاب، داعش و تفاوت شیعه و سنی دارند و ما فقط باید شرایط پرسیدن را برای آنها فراهم کنیم و سپس ابهام زدایی کنیم. نشست‌های علمی ـ مذهبی این مرکز نخست به زبان انگلیسی برگزار می‌شد، اما بزودی زبان چینی، اسپانیایی، پرتغالی و فرانسوی هم به آن اضافه می‌شود. مسؤول بخش گردشگری مذهبی و توریسم جامعه المرتضی (ع) ادامه داد: یکی از مهمترین فعالیت‌های جامعه المرتضی (ع) در عرصه گردشگری، تولد محتوا بوده است و در طرح جدیدی که قرار است یکی از مساجد زیبای اصفهان با آن همکاری کند، «تجربه مسلمانی برای توریست‌ها» است. در این طرح گردشگرانی که علاقه دارند این تجربه دینی را داشته باشند، پس از برگزاری جسله‌ای آموزشی، با همراهی راهنماهای این مرکز با برخی اعمال عبادی اسلام مانند نماز خواندن آشنا می‌شوند و آن را شخصا تجربه می کنند. وی بیان کرد: ما بر آن هستیم تا این طرح نو به اطلاع آژانس‌ها و راهنمایان گردگشری به صورت دقیق و کامل رسانده شود. قطعا اجرای آن ظرافت‌ها و حساسیت‌های خاصی دارد که بدون لحاظ آن‌ها از عهده هر کسی بر نخواهد آمد و ارجاع ناقص و ناصحیح آن یقینا مضراتی را در برخواهد داشت. میرفندرسکی در گفتگو با ایسنا همچنین تاکید کرد: جامعه المرتضی (ع) نگاه درآمدزایی به مقوله گردشگری ندارد، بلکه برای این نشست‌ها، هزینه‌های زیادی توسط این مرکز پرداخت می‌شود، چرا که مهمترین هدف آن کمک به شناساندن اسلام ناب و فرهنگ اصیل ایرانی است. برای ما دغدغه اصلی این است که گردشگری که با ابنیه تاریخی قرار است آشنا شود، از این سر برای آشنایی با فرهنگ، تمدن و آموزه های اسلام نیز بهره ببرد. ]]> ميراث فرهنگی Sat, 14 Oct 2017 07:11:47 GMT http://www.honarnews.com/vdcjvxeh.uqeivzsffu.html این ۸ میلیارد دلار از کجا آمده؟ http://www.honarnews.com/vdchvknw.23nmvdftt2.html به گزارش هنرنیوز ، در آخرین گزارش سازمان جهانی جهانگردی، ایران در سال گذشته ۴ میلیون و ۹۲۴ هزار گردشگر داشته که این میزان ۵.۶ درصد کمتر از سال ۹۴ بوده، با آنکه در این گزارش به درآمد ایران از محل جذب گردشگر اشاره‌ای نشده، اما مسؤولان و کارشناسان کشورمان تاکید دارند که گردشگریِ ایران در سال ۹۵، حدود ۸ میلیارد دلار درآمد داشته است. سازمان جهانی جهانگردی میزان هزینه‌کرد هر گردشگر در منطقه جنوب آسیا که ایران را جزو آن حساب می‌کند، ۱۲۲۰ دلار تعیین کرده که حتی اگر به ساده‌ترین شکل محاسبه شود، درآمد ایران در سال ۹۵ از محل ورودِ ۴ میلیون و ۹۲۴ هزار گردشگر خارجی، حدود ۶ میلیارد دلار می‌شود، نه ۸ میلیارد دلار! با استناد به آمار سازمان جهانی جهانگردی، درآمد ایران در سال ۹۵ از محل ورودِ ۴ میلیون و ۹۲۴ هزار گردشگر خارجی، حدود ۶ میلیارد دلار می‌شود، نه ۸ میلیارد دلاردر گزارش سالانه سازمان جهانی جهانگردی با آن که تعداد گردشگرانِ ورودی به کشور در سال ۲۰۱۶ (۹۵ ـ ۹۴) با محاسبه «ورود روزانه از مرزها» ۴ میلیون و ۹۴۲ هزار نفر با رشد منفی ۵.۶ درصد نسبت به سال قبلِ آن (۲۰۱۵) ثبت شده، اما بخش درآمد گردشگری برای سال ۹۵ خالی گذاشته شده است. با این حال زهرا احمدی‌پور - رییس سابق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ـ در فروردین ۹۶ در جریان سفر به شیراز اعلام کرد: در سال ۹۵ درآمد حاصل از گردشگری کشور ۸ میلیارد دلار بوده است. پس از آن این عدد بارها از سوی دیگر فعالان گردشگری، اصناف و حتی مقامات عالی‌رتبه کشور اعلام شد. رییس کمیسیون گردشگری، اقتصاد ورزش و اقتصاد هنر اتاق بازرگانی، صنایع و معادن نیز چند ماه پیش اعلام کرد: سال ۹۵ بیش از ۶ میلیون گردشگر خارجی وارد کشور شدند که حاصل آن ورود ۸ میلیارد دلار ارز به کشور بود. تمایل برای اعلام رقم‌های درشت در بخش گردشگری با علم به اثرات اقتصادی که می‌تواند برای کشور داشته باشد، درحالی بین مسؤولان تسری پیدا کرد که در آخرین گزارش سازمان جهانی جهانگردی از وضعیت گردشگری ایران در سال ۲۰۱۶ - که امسال منتشر شده و حتی در گزارش‌های آماری سال ۲۰۱۷ مجمع جهانی اقتصاد و شورای جهانی توریسم و سفر نیز تکرار و تایید شده - درآمد گردشگری ایران برای سال ۹۴ به دنبال سفر حدود ۵ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر، با دو عدد متغیر ۳.۸ و ۳.۵ میلیارد دلار ثبت شده، این درحالیست که آن زمان رییس وقت سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بارها اعلام کرده بود: درآمد گردشگری ایران در سال ۹۴ نزدیک به ۷.۵ میلیارد دلار بوده است. اعدادِ ثبت‌شده در گزارش سازمان جهانی جهانگردی درحالی از آمارهایی که معمولا مسؤولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در ایران اعلام می‌کنند کمتر است که به گفته کارشناسان این سازمان، آمارهای ثبت شده در UNWTO به استناد داده‌هایی است که ازسوی ایران در اختیارش قرار داده شده است. عبدالرضا مهاجری‌نژاد - عضو هیات علمی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و مدیرکل پیشین دفتر برنامه‌ریزی و حمایت از توسعه گردشگری - با انتقاد از نحوه اعلام آمارهای گردشگری، تاکید کرد: وقتی گردشگری در ایران با رشد منفی ۵.۲ درصد در سال ۹۵ نسبت به سال ۹۴ روبرو بوده، چگونه برخی اعلام می‌کنند ما ۶ میلیون گردشگر و ۸ میلیارد دلار درآمد داشته‌ایم؟ این اعداد را از کجا می‌آورند، وقتی هنوز حساب اقماری گردشگری (TSA) نداریم؟ وقتی گردشگری در کشور با رشد منفی ۵.۲ درصد در سال ۹۵ روبرو بوده، چگونه برخی اعلام می‌کنند ۸ میلیارد دلار درآمد داشته‌ایم؟ وی گفت: حتی اگر ساده‌ترین شکلِ محاسبه را هم که معمولا استفاده می‌شود، بکار بگیریم و ۴ میلیون و ۹۱۱ هزار و ۹۲۰ نفر گردشگری که در سال ۹۵ به ایران سفر کردند را در میانگین نرخ هزینه‌کردِ هر گردشگر در منطقه جنوب آسیا طبق اعلام سازمان جهانی جهانگردی که حدود ۱۲۲۰ دلار تعیین شده ضرب کنیم، باز هم به عدد ۸ میلیارد دلار نمی‌رسیم! او اضافه کرد: حتی با وجود آن که که اعتقاد داریم گردشگران عراقی و افغانی ۱۲۲۰ دلار هم در ایران هزینه نمی‌کنند، اما با این حال آنها را طبق شخاص سازمان جهانی جهانگردی در آمار گردشگری ایران محاسبه کرده‌ایم. مهاجری‌نژاد با بیان این که بجای اعلام آمارهای متناقض، باید راهبردی را برای رسیدن به یک سیاست واحد با هدف دست یافتن به چشم‌انداز گردشگری در افق ۱۴۰۴ اعلام کنند، افزود: بدون داشتن حساب اقماری، نمی‌توان هیچ عدد و رقمی از درآمد و یا توزیع ثروت گردشگری اعلام کرد، حتی بانک مرکزی و مرکز آمار ایران نیز بدون داشتن TSA چنین قابلیتی ندارند. اصلا آماری که از درآمد ۸ میلیارد دلاری گردشگری داده می‌شود، چه اساس و پشتوانه علمی دارد؟ او تهیه حساب اقماری یا TSA را یکی از ضرورت‌های گردشگری دانست و گفت: ایجاد چنین حسابی همواره یکی از بحث‌های اصلی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بوده و اگر قرار است سند ملی یا برنامه جامع گردشگری تهیه شود ـ که باید تا پایان سال اول برنامه ششم توسعه، یعنی تا پایان سال ۹۶ آماده شود - باید این حساب را راه‌اندازی کنیم. TSA (حساب اقماری)، توزیع درآمد از طریق گردشگری، سهم آن در اقتصاد و تولید ناخالص داخلی، ارزآوری و حتی میزان اشتغالزایی را در حوزه گردشگری را آنالیز و پایش می‌کند و اطلاعات دقیقی را برای برنامه‌ریزی به ما می‌دهد. وی افزود: ما وقتی حساب اقماری گردشگری نداریم، نمی‌توانیم سهم گردشگری را از تولید ناخالص داخلی مشخص کنیم و یا به تاثیر اقتصادی آن پی ببریم. این درحالی است که وزارتخانه‌های نفت و بهداشت و چند دستگاه دیگر به چنین حسابی مجهز هستند، اما گردشگری بعد از ۱۵ سال، با وجود تاکید در سند ملی گردشگری، هنوز به این سیستم مجهز نشده است. مدیرکل پیشین دفتر برنامه‌ریزی و حمایت از توسعه گردشگری گفت: یک سال قبل معاونت گردشگری سازمان، نامه‌ای را به مرکز آمار، بانک مرکزی و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی (برنامه و بودجه) فرستاد و برای راه‌اندازیِ حساب اقماری گردشگری اعلام نیاز کرد که آن زمان مرکز آمار اعلام کرد برای راه‌اندازی این سیستم به ۹ تا ۱۲ میلیارد تومان اعتبار نیاز است، ما حتی پیشنهاد دادیم، این اعتبار در چند مرحله تامین شود، پیشنهادهای مختلفی برای تامین اعتبار داده شد، از جمله آخرین‌بار به شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری این پیشنهادها منتقل شد، هرچند وظیفه دولت و سازمان برنامه‌وبودجه است که اعتبار حساب اقماری را که از ضرورت‌های کشور و آن سازمان به شمار می‌آید تامین کند، اما همه این پیشنهادها و طرح‌ها متقارن شد با تعویض و جابجایی مدیران در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و همه‌چیز باردیگر متوقف شد. سعید امیریان، کارشناس اسبق گردشگری در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و مدیر برنامه‌ریزی و آمار پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیز به ضرورت تهیه حساب اقماری گردشگری اشاره کرد و به ایسنا، گفت: با توجه به این که مسؤولان روی موضوع اشتغالزایی و تبیین جایگاه گردشگری در اقتصاد کشور، درآمدزایی و ارزآوری گردشگری تاکید دارند، باید درنظر بگیرند تا زمانی که حساب‌های اقماری گردشگری یا TSA با روش‌های استاندارد تولید نشود، امکان ارزیابی دقیق اثرات گردشگر و سهم آن در اقتصاد کشور وجود ندارد. وی افزود: بیش از ۱۵ سال است تلاش می‌شود حساب اقماریِ گردشگری راه‌اندازی شود، از زمان تنظیم برنامه توسعه ملی گردشگری ایران؛ حتی مطالعات اولیه آن انجام شد، جدول‌ها و مدل‌های محاسبه هم استخراج شد، در فاصله سال‌های ۹۰ و ۹۱ هم به صورت پایلوت طرح آزمایشیِ آن برای گردشگری داخلی توسط مرکز آمار ایران اجرا شد. حتی مرکز آمار چون خود را مسؤول می‌داند، همکاری‌هایی در این زمینه با سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری داشت، ولی این همکاری‌ها هیچ‌وقت منجر به تهیه حساب‌های اقماری نشد. در واقع اقدامات اولیه برای راه‌اندازی حساب‌های اقماری گردشگری انجام شده فقط منتظر اهتمام مسؤولان جدید سازمان است. او تاکید کرد: ضرورت دارد مسؤولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای موضوع حساب‌های اقماری گردشگری اهمیت بیشتری قائل باشند، چرا که کلیه مباحث کارشناسی در زمینه اقتصاد گردشگری منوط به نتایج آن است. امیریان اعتقاد دارد: کشور توان تامین هزینه برای تولید حساب‌های اقماری گردشگری را دارد، چون اعتبار مورد نیاز برای این حساب‌ها در مقایسه با سرجمع اعتبارهای این بخش بسیار ناچیز است. این کارشناس گردشگری با اشاره به آمارهایی متراکم و متناقضی که گاه از سهم گردشگری در اقتصاد و یا تولید ناخالص داخلی داده می‌شود، اظهار کرد: زمانی می‌توانیم از آثار اقتصادی گردشگری و سهم آن در تولید ناخالص داخلی صحبت کنیم که برای آن مبنای کارشناسی داشته باشد؛ وقتی حساب‌های اقماری گردشگری برای پایش و آنالیز آن نداریم، چگونه این آمارها و تحلیل‌های اقتصادی می‌تواند اعتبار داشته باشد؟ وی افزود: در این مقطع اشتباه است بگوییم گردشگران چقدر ارز وارد کرده‌اند، چقدر خرج کردند یا چقدر در تولید ناخالص داخلی سهم داشته‌اند. شاید این گردشگران این هزینه را برای ایاب و ذهاب به ایرلاین‌های خارجی داده باشند، شاید بخشی از هزینه سفرشان را صرف خرید تور از یک شرکت خارجی کرده باشند، اصلا ممکن است این گردشگران صنایع دستی چینی و یا لباس‌های تُرک از ایران خریده باشند. در این شرایط، عایدیِ ایران نباید رقم قابل توجهی باشد، باید ببینم چقدر از ۱۲۲۰ دلاری که سازمان جهانی جهانگردی برای هزینه‌کرد یک گردشگر در منطقه جنوب آسیا تعیین کرده، نصیب ایران شده است. نمی‌گویم از هزینه‌های گردشگران چیزی به کشور ما نمی‌رسد، اما نمی‌توانیم بگوییم چقدرش به اقتصاد ملی تزریق شده و یا آثار اقتصادی و یا اشتغالزایی آن چقدر است، چون TSA نداریم. باید ببینم چقدر از ۱۲۲۰ دلاری که سازمان جهانی جهانگردی برای هزینه‌کردِ یک گردشگر در منطقه جنوب آسیا تعیین کرده، نصیب ایران شده است \"امیریان\" نقد بزرگتری را به حساب و کتاب‌هایی که برای تعیین درآمد گردشگری می‌شود وارد کرد و افزود: این رقم‌ها همیشه بدون توجه به گردشگری داخلی محاسبه شده است. در واقع وقتی از سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی و اقتصاد کشور سخن به میان می‌آید، گردشگری داخلی مغفول می‌ماند. این درحالیست که وزن گردشگری داخلی در ایران با توجه به جمعت آن، سنگین تر از گردشگری خارجی است و ارزش افزوده عظیمی را حاصل می کند، ضمن این که جریان گردشگری داخلی از شهرهای بزرگ به سمت شهرهای کوچک و روستاها است که مهمترین ویژگی آن توزیع درآمد است که در ارزیابی‌ها و محاسبات معمولا درنظر گرفته نمی‌شود. حساب‌های اقماری، نظامی محاسباتی در سطح ملی یا محلی است که پیامدهای مستقیم گردشگری بر اقتصاد را نشان می‌دهد. بی‌بهره بودن از آن باعث شده آمارهای گردشگری در ایران بیشتر، حالتِ تخمینی و متناقض با کمترین باورپذیری و اثرگذاری در سرمایه گذاری و توسعه این صنعت را داشته باشد. با وجود اعلام نیازهای مکرر و تاکید برای راه‌اندازی آن هنگام تهیه سند ملی گردشگری در سال ۱۳۸۱، اما هنوز این مطالبه به ثمر ننشسته است. آخرین‌بار مصطفی دهقان - مشاور پیشین رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری - به ایسنا گفته بود که شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در جلسه‌ای که (خردادماه ۹۶) با حضور معاون اول رییس جمهور تشکیل شد، پس از بررسی طرح پیشنهادی نظام جامع آماری و حساب‌های اقماری گردشگری، سرانجام به تصویب آن رأی داد که بر این اساس مقرر شد؛ مرکز آمار ایران با محوریت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و با همکاری دستگاه های مرتبط نسبت به استقرار و اجرای نظام آماری و حساب های اقماری گردشگری تا پایان سال ۹۷، اقدام و سازمان برنامه و بودجه نیز اعتبار مورد نیاز این طرح را تأمین کند. به گفته دهقان، برای اجرای این نظام، سازمان برنامه و بودجه، مرکز آمار ایران و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به عنوان سه ضلع یک مثلث باید درباره چگونگی اجرا، استانداردها و تامین اعتبار، همکاری کنند. راه‌اندازی حساب‌های اقماری گردشگری حتی جزو رئوس برنامه‌ای معاون گردشگری و رییس جدید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار دارد. «محمد محب خدایی» در روز تودیع‌اش درباره‌ی پیگیری حساب اقماری گردشگری به ایسنا گفته بود: ممکن است روش‌های جدیدی را استفاده کنیم که کار تسریع شود. ما هیچی را از صفر شروع نمی‌کنیم. زمانی هم که در کیش بودیم، آمارها را سال‌های قبل استخراج کردیم و در منحنی‌ها قرار دادیم تا علت افت و خیزها را بدست آوریم و بر آن اساس، رویه‌ای را در نظر گرفتیم. ایسنا ]]> ميراث فرهنگی Tue, 10 Oct 2017 11:00:22 GMT http://www.honarnews.com/vdchvknw.23nmvdftt2.html از تاسیس دانشگاه هنرهای اسلامی ایرانی ناامید شده‌ام/ حامی ندارم http://www.honarnews.com/vdcexx8o.jh8nni9bbj.html به گزارش هنرنیوز ، سال‌هاست طرح تاسیس دانشگاه هنرهای اسلامی- ایرانی از سوی محمود فرشچیان پیشکسوت هنر نگارگری مطرح شده است، اما تاسیس این دانشگاه همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد و با وجود آنکه متولی آن سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است ولی به نظر می رسد نه در این نهاد دولتی و نه وزارت آموزش علوم این مهم پیش نمی رود. محمود فرشچیان در حاشیه رونمایی از جدیدترین کتاب خود که هفته آخر شهریور ماه در تالار وحدت برگزار شد در این باره به خبرنگار مهر گفت: عملا هیچ مسئولی از تاسیس این دانشگاه حمایت نمی کند و من دیگر از پیگیری آن خسته و ناامید شده ام. وی با تاکید بر اینکه ما باید بتوانیم هنر خودمان را بشناسیم و به دنیا بشناسانیم، توضیح داد: با تاسیس این دانشگاه می توانستیم شاهد تحولی عمیق در عرصه هنرهای ایرانی- اسلامی باشیم و حتی این موضوع در چند نهاد بررسی شده است اما کارهای اجرایی آن پیش نمی رود. به گفته فرشچیان، بسیاری از کشورهای دنیا از جمله ژاپن توانسته اند با چنین دانشگاه هایی هنر خود را به دنیا بشناساند و جا دارد ایران نیز در این زمینه کاری انجام دهد. این هنرمند پیشکسوت در پایان بیان کرد: من متاسف هستم که در این زمینه هر چه دلسوزی کردم تیرم به سنگ خورده است و یک امر به این مهمی به تاخیر می افتد. الان همه جای دنیا در حال معرفی هنر خود به دنیا هستند و نمی دانم چرا ما اینقدر تعلل داریم. مهر ]]> ميراث فرهنگی Tue, 03 Oct 2017 05:23:04 GMT http://www.honarnews.com/vdcexx8o.jh8nni9bbj.html ممنوعیت ورود گردشگر به ابیانه در تاسوعا و عاشورا http://www.honarnews.com/vdcenx8o.jh8nxi9bbj.html به گزارش هنرنیوز ،احمد نجیبی، مدیر پایگاه میراث فرهنگی روستای تاریخی ابیانه به ایسنا گفت: طبق مصوبه سال‌های قبل شورای تامین شهرستان نطنز، از گردشگرانی که رزرواسیون اقامت در روستای تاریخی ابیانه را ندارند، درخواست می‌کنیم زمان دیگری را برای دیدن ابیانه انتخاب کنند. او با اشاره به حضور بومی‌های ابیانه در این چند روز تعطیلی و تکمیل شدن ظرفیت این روستای تاریخی کوچک، افزود: در این شرایط روستا آمادگی سرویس دادن مناسب به گردشگرانِ دیگر را ندارد، بنابراین از گردشگران داخلی خواهش می‌کنیم در ایام دیگری به ابیانه بیایند تا بتوانیم به خوبی پذیرایی کنیم. وی درباره حضور گردشگران خارجی که بعضا برای دیدن مراسم عاشورا و تاسوعا به ایران و روستای ابیانه می‌آیند نیز گفت: معمولا تعداد گردشگران خارجی کمتر است و همه آنها پیش از آمدن به ابیانه هتل یا مکانی اقامتی را رزرو کرده‌اند و مقدمات پذیرایی از آن‌ها فراهم شده است، حتی گردشگران داخلی که به همین ترتیب از قبل محل اقامتی رزرو کرده باشند و رزرواسیون داشته باشند، می‌توانند به ابیانه بیایند. نجیبی تاکید کرد: دغدغه ما این است که با توجه به این تعداد زیاد، نتوانیم از گردشگرانی که بدون برنامه‌ریزی به ابیانه می‌آیند، پذیرایی کنیم. مدیر پایگاه میراث فرهنگی ابیانه، با اشاره به حضور بومی‌های ابیانه در روستا از چهارشنبه شب (5 مهر) و افزایش این تعداد به مرور تا روز عاشورا، افزود: آئین‌های عزاداری مردم روستا نیز از روز اول محرم آغاز شده و تا روز عاشورا ادامه‌ خواهد داشت. وی با بیان این که آئین «ذاکری‌خوانی» در محله «یسمون» به عنوان نخستین طلیعه برنامه‌های عزاداری در ابیانه از شب اول محرم آغاز شده و تا شب عاشورا ادامه خواهد داشت، افزود: مراسم‌های اصلی نیز طبق روال هر سال جریان دارد. نجیبی همچنین به انجام مستندنگاری کامل آئین‌های عاشورا و تاسوعا در ابیانه از سوی پایگاه میراث فرهنگی ابیانه خبر داد و افزود: امسال این مستندنگاری دقیق انجام می‌شود. وی با اشاره به تهیه پرونده ثبتی سه آئین «شده‌برداری»، «ذاکری‌خوانی» و «طلوع‌خوانی» توسط این پایگاه، اظهار کرد: با استفاده از مستندنگاری که امسال از این آئین‌ها انجام می‌شود، امسال آن‌ها را در فهرست میراث ملی ناملموس به ثبت می‌رسانیم. به گفته‌ وی، «ذاکری خوانی» از اول محرم تا شب عاشورا برگزار می‌شود، آئین «طلوع‌خوانی» در صبح عاشورا و ائین «شده‌برداری» نیز در روز تاسوعا در روستای تاریخی ابیانه برگزار می‌شود. او تاکید کرد: سال‌های گذشته دو آئین «نخل گردانی» و «جق جقه زنی» از آئین‌هایی محرم در ابیانه نیز در فهرست میراث ملی ناملموس به ثبت رسیده‌ و لوح ثبتی آن‌ها رونمائی شده است. ]]> ميراث فرهنگی Thu, 28 Sep 2017 19:14:40 GMT http://www.honarnews.com/vdcenx8o.jh8nxi9bbj.html امیدواری الحاق میدان مشق و ساختمان وزارت خارجه به موزه ملی / موزه ها از نظر کمک های عمومی و بودجه دولتی فقیرند http://www.honarnews.com/vdcd5s0n.yt0kz6a22y.html به گزارش خبرنگار هنرنیوز، نشست خبری مراسم هشتادمین سالگرد تاسیس موزه های ملی ایران و ملک با حضور مسعود صالحی رییس ستاد برگزاری برنامه های مشترک 80 سالگی موزه ملی و کتابخانه ملک ، مجتبی حسینی رییس کتابخانه و موزه ملی ملک و نوکنده مدیرموزه ملی برگزار گردید. رییس ستاد برگزاری برنامه های مشترک 80 سالگی موزه ملی و کتابخانه ملک در این نشست گفت: در کشور ما اغلب افراد و نهادها به غرور و انجام دادن کار انفرادی عادت دارند و همینکه برای نخستین بار دو موزه از دو جنس متفاوت تصمیم گرفتند که یک کار مشترک انجام دهند اتفاق مهمی صورت گرفته است. مسعود صالحی اضافه کرد: وحدت بین موزه ها عاملی برای قدرتمندتر شدن آنها است و رقابت ناسالم و کودکانه را از بین می برد. وی یادآور شد: موزه ها در کشور ما از نظر کمک های عمومی و بودجه دولتی فقیر هستند و به کمک احتیاج دارند. مجتبی حسینی رییس کتابخانه و موزه ملی ملک نیز در این نشست با بیان اینکه با وجود داشتن کشوری کهن از داشتن نهادهای قدیمی کمتر بهره مند هستیم زیرا نهادسازی در کشور ما عمر چندانی ندارد اضافه کرد: در بین نهادهای معاصر کتابخانه و موزه ملک و موزه ملی ایران با دو خاستگاه متفاوت که اولی توسط بخش خصوصی و دومی توسط حکومت شکل گرفته از قدمت بیشتری برخوردارند. وی عنوان کرد موزه ها پدیده هایی هستند که برای فردا طراحی می شوند ، موزه ها نهادهایی هستند که با آثار دیروز برای فردا ساخته شده اند و در شرایط فعلی موزه ای که فردایی تر است پر مخاطب تر است. او در باره برنامه های 80 سالگی موزه ملک تصریح کرد: نمایشگاهی به مناسبت دهه وقف در این مکان برگزار می شود و همایشی با عنوان وقف کتابخانه ها و موزه ها در ایران نیز تدارک دیده شده است ، پیشینه کتابخانه ها و موزه های وقفی به سبب سنت وقف در ایران طولانی است . حسینی تاکید کرد: برگزاری نمایشگاه دائمی هنرهای تزئینی در مهرماه و برپایی نمایشگاه دائمی علوم در تمدن اسلامی نیز در این موزه گشایش می یابد ، به علاوه 80 اثر هنری و 80 سند مهم و کتابی حاوی 80 خاطره از کسانی که محضر حاج حسین ملک را درک کرده اند به عنوان دیگر ویژه برنامه های 80 سالگی این موزه در نظر گرفته شده است. به گفته وی ؛ یکی از برنامه های جذاب 80 سالگی برگزاری یک تور برای دو گروه سنی هشت ساله ها و 80 ساله ها است که با مراجعه به وب سایت موزه ملی و کتابخانه ملی، هشت ساله ها و 80 ساله ها می توانند کارت بازدید رایگان نامحدود را برای مدت 6 ماه دریافت کنند. نوکنده مدیر موزه ملی هم گفت : بازسازی موزه ایران باستان که تا پایان امسال انجام می شود بر اساس طرحی است که آندره گدار، پایه گذار و معمار این موزه برای بازسازی در دهه های پیش در نظر گرفته شده بود و با نظر کارشناسان کامل تر شده است. وی اظهار کرد: این طرح که عملیات اجرایی آن از اواخر امسال آغاز می شود حاوی و تامین کننده انتقادات و پیشنهادات بازدیدکنندگان داخلی و خارجی است که در این سالها از این موزه دیدن کرده اند و اکنون به صورت یک طرح کارشناسی درآمده است. نوکنده ادامه داد: موضوع بازسازی موزه ایران باستان که قدیمی ترین موزه ایرانی است در دهه 50 و سپس در دهه 80 به طور جدی مطرح شد اما این اتفاق امسال میسر شد که در انجام آن کارشناسان ایتالیایی به مدد ما می آیند. مدیر موزه ملی تاکید کرد: در موزه ایران باستان، سه میلیون اثر تاریخی نگهداری می شود که فقط چهار هزار اثر آن به نمایش گذاشته شده است. وی گفت: این مجموعه غنی به توسعه فضای فیزیکی نیاز دارد و در جلسات متعددی، رایزنی و توافقات ضمنی انجام شده است تا ساختمان وزارت خارجه و میدان مشق به فضای موزه ملی الحاق شود ولی تاکنون این امر میسر نشده است. نوکنده ابراز امیدواری کرد در برنامه ششم توسعه با نظر مساعد دولت دوازدهم، الحاق میدان مشق و ساختمان وزارت خارجه به موزه ملی انجام شود. وی یادآور شد: یکی از وظایف موزه ملی ایران ملاقات با دیگر موزه هاست و همکاری موزه ایران باستان و موزه ملک در راستای گفتمان سازی بین موزه ها می تواند به یک الگو و تجربه موفق برای همکاری دیگر موزه ها تبدیل شود. وی درباره برنامه های هشتاد سالگی موزه ملی گفت: نمایشگاههای مختلفی از جمله نمایش 103 اثر از ارمنستان در تاریخ 25 مهرماه، آثاری از کره جنوبی در آبان ماه و بیش از 60 اثر متعلق به موزه لوور فرانسه در اسفندماه در موزه ملی برپا می شود. نوکنده افزود: به همین مناسبت، آثار تاریخی استان سمنان و آثار کاوش شده توسط مرحوم مقدم در استان گیلان نیز به نمایش گذاشته می شود و برنامه ای با همکاری موزه ملک و ایکوم در چابهار اجرا خواهد شد. یادآوری می شود که پس از پایان این نشست خبری که در نگارخانه کتابخانه ملی ملک برگزار شد خبرنگاران از مخزن این موزه و چگونگی حفظ و مرمت آثار نفیس بازدید کردند. ]]> ميراث فرهنگی Sun, 24 Sep 2017 05:17:16 GMT http://www.honarnews.com/vdcd5s0n.yt0kz6a22y.html روند کشف آبراهه‌های تخت‌جمشید/شناسایی دیواره تختگاه جنوبی http://www.honarnews.com/vdcezz8o.jh8noi9bbj.html به گزارش هنرنیوز شاید بتوان گفت تجمیع آب و فاضلاب در بخش‌های مختلف محوطه‌ جهانی تخت جمشید عاملی شد تا آبراهه‌ها به عنوان یکی از شاهکارهای معماری ایرانیان در این بنای سنگی و منحصر به فرد جهانی ایرانی و در دوره هخامنشی احداث شوند. نخستین مطالعات در این زمینه ۵ سال قبل آغاز شد و از آن به بعد به طور متناوب تا امروز سومین کاوش در این محوطه انجام شده، کاوش‌هایی که هر بار مسیر جدیدی از آبراهه‌ها و سیستم فاضلاب «اگو» را نشان می‌دهد. اما کاوش در محوطه‌ی جهانی تخت‌جمشید فقط به حضور این تیم منتهی نمی‌شود، بلکه از دست‌کم هشت سال گذشته تیمی با هدف بررسی و کاوش در شهر پارسه کار خود را در این محوطه‌ آغاز کرد و هر کدام براساس برنامه‌ها و فرضیه‌های پیش‌بینی شده‌ی خود این طرح را جلو می‌برند. علی اسدی، سرپرست کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید با حضور در خبرگزاری ایسنا، درباره‌ی نتایج سه فصل کاوش در این محوطه‌ی جهانی با خبرنگار ایسنا به گفت‌وگو نشست. این باستان‌شناس به ترتیب درباره‌ی سه فصل کاوش انجام شده در این محوطه می‌گوید: در فصل نخست دور جدید کاوش در آبراهه‌های تخت‌جمشید که از سال ۹۱ آغاز شد توانستیم مسیر خروجی آبراهه‌ها را باز کنیم و از همان زمان آبی که در فصول بارندگی در آبراهه‌ها جمع می‌شد را از خروجی آبراهه‌ها خارج می‌کنیم تا آب در داخل کانال‌ها تجمع نکنند. اسدی با اشاره به انجام فصل دوم کاوش آبراهه‌ها در سال ۹۳ بیان می‌کند: آن فصل کاوش منجر به شناسایی یک خروجی دیگر به جز خروجی اصلی آبراهه‌ها شد که این خروجی جدید مخصوص و منحصر به یک بخش از بنای خزانه به عنوان نخستین بخش این بنا بود، که در زمان داریوش بزرگ ساخته شده بود. او با بیان این‌که در پروسه‌ی این مطالعات اطلاعات خوبی از مراحل اولیه ساخت‌وساز در تخت‌جمشید به دست آمده است، می‌گوید: در کنار کار در محدوده‌ی خزانه در فصل دوم کاوش در حیاط کاخ «تچر»، یک کارگاه کاوش نیز در حیاط جنوبی کاخ بازکردیم، در این بخش یک آبراهه وجود دارد که از شرق به غرب در زیر حیاط امتداد پیدا می‌کند و کاوش آن تقریبا در ابتدای حیاط شرقی انجام شده، اما از آن محدوده به بعد هیچ کاوشی در این منطقه صورت نگرفته است. وی هدف از کاوش در این محدوده‌ی جهانی در سال ۹۳ را شناسایی امتداد آبراهه و دریچه‌ها در حیاط کاخ تچر می‌داند که امکان هدایت آب را در مواقع بارندگی فراهم می‌کند و ادامه می‌دهد: در آن کاوش به یک دریچه متعلق به دوره‌ی هخامنشی در حیاط کاخ تچر برخورد کردیم که به حیاط راه داشت و مشخص بود که از همان زمان بخشی از آب‌های حیاط از طریق این دریچه خارج می‌شدند. مسیر آبراهه‌ها و پلنی که بناهای مجموعه را شناسایی می‌کند اسدی با بیان این‌که انجام فصل سوم کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید با سه هدف انجام و در تیر و مرداد امسال به پایان رسید، توضیح می‌دهد: هدف نخست امتداد کاوش در کاخ تچر بود که با این اقدام در آبراه به سمت غرب، به دو انشعاب جدید از آبراهه‌ها در حیاط برخورد کردیم، یک انشعاب به سمت شمال و به زیر کاخ تچر ادامه پیدا می‌کند و انشعاب بعدی به سمت جنوب شناسایی شد، اما تا کنون فقط توانستیم ابتدای آن را شناسایی کنیم، ولی فرصت کاوش به دست نیامد که امیدواریم در فصل بعدی کاوش بتوانیم بررسی این آبراه را که به سمت جنوب امتداد دارد، به پایان برسانیم. وی با تاکید بر اهمیت این پروژه می‌گوید: احتمال دارد این آبراه علاوه بر اینکه از زیر حیاط جنوبی کاخ تچر عبور می‌کند، به زیر کاخ H هم برسد، در این صورت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، چون این کاخ از نظر باستان‌شناسی پیچیده است و در صورت امتداد آبراه از زیر کاخ تچر، می‌تواند از نظر پلنی به شناخت بیشتر نسبت به بنائی که روی این کاخ وجود داشته، کمک کند. یکی از نخستین آبراهه‌های به دست آمده در تخت‌جمشید او به ایجاد یک کارگاه دیگر در فصل دوم کاوش در آبراهه‌های تخت‌جمشید اشاره می‌کند و می‌گوید: این کاوش در محدوده‌ی دروازه ناتمام یا شمال خاوری (شمال شرق) تخت‌گاه تخت‌جمشید انجام شد، در این بخش یک آبراهه وجود دارد که ابتدای آن از زیر کاخ صدستون آغاز و به سمت شمال امتداد پیدا می‌کند و به محدوده کاخ دروازه ناتمام می‌رسد. وی با بیان این‌که ادامه کاوش در این محوطه در کاوش‌های پیشین پیشین ناتمام باقی مانده بود، ادامه می‌دهد: در فصل سوم کاوش، بررسی در یک محدوده‌ی چهل متری به سمتِ شمالِ این آبراه آغاز شد، که از ویژگی آن می‌توان به ارتفاع زیاد و بیش از شش متر اثر که در صخره‌های تراشیده قرار گرفته‌اند، اشاره کرد هر چند به علت سنگینی رسوبات، امتداد کاوش در این بخش نیز به فصل بعد موکول شد. وی مهمترین نتایج کاوش در این آبراه را شناسایی برخی از تدفین‌ها در این محدوده که از نظر باستان‌شناسی و شناخت تاریخچه تخت جمشید اهمیت زیادی دارند، می‌داند و بیان می‌کند: در این بررسی حدودا با شش تدفین در داخل آبراه برخورد کردیم که مطالعات اولیه روی اسکلت‌های به دست آمده از آن انجام و برای مطالعات تکمیلی، یافته‌ها به یک آزمایشگاه مهم در تهران منتقل شدند. در واقع نتایج این مطالعه آن‌قدر اهمیت دارد که در راستای شناخت تحولاتی که در دوره هخامنشی احتمالا در محدوده‌ی آبراهه‌ها اتفاق افتاده، می‌توان با خبر شد. بیرون آوردن دیوار جنوبی تختگاه تخت‌جمشید بعد از ۸۰ سال وی سومین کارگاهِ ایجاد شده در این فصل کاوش را در محدوده دیوار جنوبی تخت‌گاه تخت‌جمشید عنوان می‌کند و می‌گوید: هدف نخست ما پیگیری آثار یک آبراه بود که در فصل اول کاوش در سال ۹۱ در محدوده جنوبی تخت‌گاه شناسایی کرده بودیم که به نظر می‌آمد امتداد آن آبراه در حاشیه دیواره جنوبی و در محلی که کارگاه امسال ایجاد شده بود، ادامه دارد. وی هدف اصلی برای ایجاد این کارگاه را دست پیدا کردن به امتداد این کانال می‌داند و ادامه می‌دهد: این کار مستلزم آن بود که بخشی از خاک کاوش‌های گذشته را که در محدوده‌ی دیوار جنوبی ریخته شده برداریم، این خاک چندین متر ارتفاع دارد، طبیعتا با برداشتن این خاک یک بخش از دیواره‌ی جنوبی تختگاه نیز که با خاک کاوش‌های قبلی پوشیده شده بود را بار دیگربیرون آوردیم. اسدی با اشاره به آغاز کاوش‌های تخت‌جمشید از حدود هشتاد سال پیش تا امروز می‌گوید: خاک‌های مربوط به کاوش‌های گذشته را در محدوده‌ی جنوبی تختگاه می‌ریختند که این کار به تدریج حدود نیمی از دیواره جنوبی تختگاه تخت‌جمشید را پوشانده بود. به گفته‌ وی، از گذشته این دیوار وجود داشته و تا هشتاد سال پیش نیز کاملا مشخص بوده، اما به دلیل ریختن خاک‌های کاوش، پوشیده شده بود. او در ادامه هدف از ایجاد کارگاه در این منطقه را برداشت خاک‌ِ کاوش‌ها و رسیدن به سطح زمینی که پیش از ریختن خاک‌ها وجود داشته بیان می‌کند و ادامه می‌دهد: با این اقدام می‌توانستیم امتداد کانال را شناسایی کنیم. در حین این کار خود دیواره تختگاه تخت‌جمشید و بخشی که با وجود اهمیت‌اش پنهان شده بود بیرون آورده شد. همه زوایای تختگاه (صفه) را آشکار می‌کنیم این باستان‌شناس علت‌های اهمیت این دیوار را نمایش آن برای مردم، مشخص شدن حدود آن برای بازدیدکننده‌ها و همچنین مشخص شدن محدوده‌ی جنوبی این محوطه بیان می‌کند و ادامه می‌دهد: تختگاه تخت جمشید از سه جهت شمالی، جنوبی و غربی دارای دیواره است،‌ اما از سمت شرق فقط به کوه تکیه دارد، بنابراین با ایجاد این کارگاه بخشی از این هدف نیز محقق شد. او اضافه می‌کند: یعنی بخشی از دیواره تختگاه تخت‌جمشید همان طور که در طول سال‌های گذشته دیده می‌شد، بیرون آورده شد که امیدواریم در کاوش‌های آینده بتوانیم همه بخش‌های پنهان شده را نیز آشکار کنیم. مسیری برای نزدیک‌تر شدن به کتیبه داریوش سرپرست تیم کاوش آبراهه‌های تخت‌جمشید همچنین ایجاد یک مسیرِ بازدید برای سنگ‌نوشته‌های مهم داریوش بزرگ در دیواره جنوبی تختگاه تخت جمشید را از دیگر علت‌های کاوش در این محوطه می‌داند و بیان می‌کند: این سنگ‌نوشته‌ها مهمترین سنگ‌نوشته‌ی دوره هخامنشی در تخت جمشید است که اطلاعات مهمی درباره وضعیت تخت‌جمشید و اینکه داریوش بر چه اساسی و اهدافی این بنا را بنیان‌گذاری می‌کند، ارائه می‌دهد. اما با توجه به پوشیده بودن این بخشِ جنوبیِ تختگاه تخت جمشید با خاک کاوش‌های گذشته، مسیر بازدیدی برای این نوشته وجود نداشت. او در پاسخ به این پرسش که چرا در طول این ۸۰ سال عملیات نجات‌بخشی و بیرون کشیدن این دیواره انجام نشده، توضیح می‌دهد: نخست باید در محدوده‌ی جهانی تخت‌جمشید کارهای ضروری‌تر و واجب‌تری انجام می‌شدند، از سوی دیگر بهتر است این نوع اقدامات به مرور و آرام انجام شوند، مگر این‌که ضرورت‌هایی مانند بازشدن محدوده‌ی آبراهه‌ها در دستور کار باشد. به گفته‌ی وی دیگر اقدامات در این نوع پروژه‌ها بیشتر ماهیت پژوهشی دارند و صرفا براساس پرسش‌ها انجام ‌می‌شوند. اسدی تاکید می‌کند: در طول هشتاد سال گذشته کارهای زیاد دیگری هم انجام شده بود، زمانی‌که خاک‌های حاصل از ان کاوش‌ها روی دیواره ریخته می‌شد، هنوز بنای تخت‌جمشید کاوش نشده بود و مجموعه‌ای بالا شکل نگرفته بود که بعدا بخواهند این خاک‌ها را بردارند. وی هدف از حضور در تخت‌جمشید در هشتادسال گذشته را شناسایی تختگاه تخت‌جمشید می‌داند و بیان می‌کند: این عملیات شناسایی سال‌ها طول می‌کشد، ابتدا «هرتسفلد» سپس «اشمیت» در این محدوده‌ی جهانی کاوش می‌کنند، چندین سال نیز «علی سامی» و هیات او این منطقه را مورد کاوش قرار می‌دهد اما بعد از انقلاب چندین سال هیچ مطالعه‌ای در این محدوده‌ انجام نمی‌شود. وی تاکید می‌کند: در ادامه‌ در حدود ۲۰ سال سکوت مطلق در میراث‌فرهنگی رخ می‌دهد و سپس با آغاز کار بنیاد پژوهشی پارسه‌پاسارگاد، یکسری کارها آغاز می‌شوند، مانند اقدامات مطالعاتی در محدوده اطراف تخت‌جمشید یا شهر پارسه، چون آن منطقه با خطر بیشتری تهدید می‌شود. رویکرد کاوش‌ها در تخت‌جمشید حفاظتی است رئیس تیم باستان‌شناسی آبراهه‌ها تخت‌جمشید در ادامه با بیان این‌که محدوده‌ی تخت‌جمشید با بناهای بسیار پیچیده، فضایی بزرگ با حدود ۱۲ هکتار را شامل می‌شود، ادامه می‌دهد: گاهی اوقات یک کار بسیار کوچک نیز زمان زیادی نیاز دارد و نمی‌توان آن را با سرعت انجام داد، چون در این صورت احتمال از بین رفتن اطلاعات وجود دارد، بنابراین باید با دقت کار کرد، محدوده‌ی آثار بسیار زیاد است و رویکرد ما حفاظتی است. اسدی در ادامه با مناسب ارزیابی کردن روند کاوش‌ها و اقدامات در تخت‌جمشید ادامه می‌دهد: در حال حاضر دو تیم کاوش در تخت‌جمشید یکی در آبراهه‌ها و دیگری «تیم شناسایی شهر پارسه» توسط دکتر عسگری در این محوطه جهانی فعالیت می‌کنند، همچنین از سال آینده نیز یک کار پژوهشی - مطالعاتی دیگر در این محدوده انجام می‌شود. او ادامه می‌دهد: تیم کاوش شهر پارسه از سال ۸۸ آغاز به کار کرده و هر سال یک فصل کاوش در این محوطه در دست انجام است، همچنین رویکرد کاوش‌ها در این محوطه پژوهشی است، اما تیم کاوش آبراهه‌ها که از سال ۱۳۹۱ کار خود را آغاز کرده و امسال فصل سوم آن به پایان رسید با هدف حفاظت بهتر از تخت جمشید انجام می‌شود. در واقع ما کاوش‌ها را به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کنیم که نقاطی که در معرض آبگرفتگی هستند را از وضعیت موجود برهانیم. منظر واقعی تخت‌جمشید دستخوش تغییر شده او به دست آوردن دیواره جنوبی تخت‌جمشید را عاملی برای نمودار شدن منظر تخت جمشید به صورت واقعی می‌داند و ادامه می‌دهد: این منظر امروز قدری دستخوش تغییر شده است، بنابراین با برداشت این خاک، دره جنوبی تخت‌جمشید که تغییر شکل پیدا کرده بود، بار دیگر به صورت طبیعی و به احتمال زیاد با چهره‌ای شبیه به دروه هخامنشی خود را نشان می‌دهد، بنابراین تاثیرات آن بیشتر است، چون درک دقیق‌تری از ماهیت تخت‌جمشید و این‌که چه کاری در آن انجام شده به دست می‌آورند. اسدی در ادامه با بیان این‌که باید حدود پنج متر از خاک‌های این محوطه برداشته شود، بیان می‌کند: از سوی دیگر در گذشته و در زمان تخلیه خاک‌ها در این منطقه خاک‌های حاصل از کاوش به خوبی بررسی نمی‌شدند و در برخی مواقع پر از اثر بودند، به همین دلیل بار دیگر باید این خاک‌ها کاوش شوند، تا اگر اثری به دست آمد بتوانیم کاوش کنیم. وی همچنین با بیان این‌که از مجموعه کاوش‌ها در فصل سوم آثاری متعددی به دست آمده است، بیان می‌کند: عمده‌ترین یافته‌ها از داخل آبراه حیاط جنوبی کاخ تچر به دست آمدند که یکسری از نقوش خدمه را شامل می‌شود، ان‌ها در پلکان‌های کاخ تچر و هدیش وجوددارند و بخشی‌هایی نیز مربوط به پلکان‌ها هستند که در داخل آبراهه‌ها ریخته شده‌اند. به گفته‌ وی، آثار متعددی مانند بست‌های فلزی، گردنبند عقیق، یک دسته خنجر از جنس لاجورد و آثار متعدد دیگری نیز شناسایی شده‌اند که بسیار اهمیت دارند و با مطالعه‌ی این‌ موارد می‌توان با جنبه‌های دیگری از هنر دوره هخامنشی آشنا شد. بررسی و کاوش در مسیر آبراهه‌ها به گزارش ایسنا، می‌توان گفت تخت جمشید (پارسه) سه سیستم متفاوت آب‌گردانی و از سوی دیگر فاضلاب داشته است. بنابراین آبراهه‌های این مجموعه‌ی تاریخی، یکی از پیچیده‌ترین سیستم‌های تاریخی دفع آب به‌شمار می‌آید. شهر تاریخی تخت جمشید سیستم آب و فاضلاب در تختگاه دارد. در این محوطه‌ی جهانی مجاری زیرزمینی آبرسانی و فاضلاب پیچ در پیچی کشف شده که به طول بیش از دو کیلومتر می‌رسد، بیشتر آب باران به داخل کانال‌ها هدایت می‌شده است. که مطابق با ویژگی‌های معماری هخامنشی ساخته شده ودر برخی بخش‌ها تا حدود پنج - شش متر نیز ارتفاع دارد. این آبراهه‌ها به صورت تونل‌های زیر زمینی و کانال‌های متعدد ساخته شده است و آب و فاضلاب‌های تخت جمشید را به خارج از شهر هدایت می‌کرده است. در بسیاری از کاخ‌ها نیز ناودان‌های سفالی آب را به داخل کانال‌های زیرزمینی هدایت می‌کردند و نهایتاً این آب‌ها به صورت شبکه به هم پیوسته توسط کانال‌ها به ضلع جنوب شرقی تختگاه و محل خروجی کانال‌ها هدایت می‌شدند. کانال های آبراه تخت جمشید با قیر طبیعی اندوده شده‌اند و بعد از ویرانی این مکان به تدریج با خاک و آوار دیواره‌های خشتی پر شدند که این وضعیت تا زمان کاوش‌های تخت جمشید ادامه داشته است. ]]> ميراث فرهنگی Wed, 06 Sep 2017 07:55:20 GMT http://www.honarnews.com/vdcezz8o.jh8noi9bbj.html جای خالی نهادهای ناظر در «حراج فرش» http://www.honarnews.com/vdcfmyd1.w6dtcagiiw.html به گزارش هنرنیوز ، حمید کارگر رییس مرکز ملی فرش ایران طی گفت‌وگویی درباره «حراج ملی فرش» که ۱۰ شهریورماه دومین دوره آن در تهران برگزار شد، توضیح داد: من به استفاده از کلمه «حراج» برای رخدادی که درباره آن صحبت می‌کنیم، نقد دارم. شاید «حراج» معادل درستی برای مفهومی که ما مد نظر داریم، نباشد. معمولا در دنیای تجارت در کشور ما و در ادبیات حوزه بازرگانی، حراج به فروش و عرضه کالا به کمتر از قیمت خرید اطلاق می‌شود و کسی که مخاطب چنین حراجی قرار می‌گیرد، انتظار دارد با قیمتی نازل‌تر و کمتر از بازار مواجه شود. او ادامه داد: تعبیر عامیانه‌ی «به اموالش چوب حراج زده است» نیز برگرفته از زیر قیمت فروختن اموال است. شاید به کار بردن لفظ «حراج» برای فرش دستبافت ایرانی و آثار هنری صحیح نباشد و مفهوم مثبتی را که ما انتظار داریم، ایجاد نکند و کلمه «مزایده» که بار معنایی مثبتی مبنی بر افزایش قیمت دارد، مناسب‌تر باشد. رییس مرکز ملی فرش ایران در ادامه، با تاکید بر این‌که ما به‌عنوان متولی فرش دستبافت کشور در جریان برگزاری چنین رخدادی نبودیم، گفت: متاسفانه مرکز ملی فرش ایران از سوی برگزارکنندگان این رخداد، به همراهی و همکاری فرا خوانده نشد. البته مرکز ملی فرش ایران مرجع صدور مجوز برای حراج‌ها نیست و مجوز حراج‌ها فارغ از این‌که مربوط به چه کالایی باشند، توسط اتحادیه‌های هر صنف صادر می‌شود. کارگر اظهار کرد: اکنون ما با یک حراجی در حوزه فرش مواجه هستیم که متولی فرش در کشور، از آن بی‌خبر بوده و هماهنگی در این زمینه با این مرکز انجام نشده است. هرچند ممکن است از نظر قانونی، به انجام هماهنگی با مرکز ملی فرش نیاز نبوده است، اما دو مرجع اصناف و وزارت فرهنگ و هنر ارشاد اسلامی باید در جریان برگزاری این حراج قرار می‌گرفتند. تا آنجا که من می‌دانم، برای برگزاری این حراج، از هیچ‌کدام از این مراجع نیز مجوز خاصی گرفته نشده است. او با بیان این‌که ما با رخدادهایی در زمینه حراج فرش دستبافت موافق هستیم، گفت: اکنون جای رویدادی برای بها دادن به فرش، به‌عنوان یک اثر هنری مشابه آنچه در حراج‌های بین‌المللی رخ می‌دهد، در ایران خالی است. خوب است که در کشور ما، چنین رخدادهایی برگزار شوند تا فرش در افکار عمومی به‌عنوان یک اثر هنری فاخر که قیمت صعودی را می‌تواند تجربه کند، مطرح شود؛ اما پیش‌شرط‌های این رویداد به معنی مثبت، در ذهن مخاطب و معتبر بودن آن رعایت نشده است. رییس مرکز ملی فرش ایران درباره پیش‌شرط‌های این کار نیز اعلام کرد: هماهنگی با مرکز ملی فرش و تشکل‌های مرتبط، یکی از پیش‌شرط‌ برای برگزاری حراج است. ضمن آن‌که از نخبگان و کارشناسان کاربلد فرش دست‌بافت نیز برای قیمت‌گذاری آثار عرضه‌شده در چنین رویدادی استفاده نشده است. در نخستین دوره حراج فرش (سال ۱۳۹۵)، اسم یکی از افراد نام‌آشنا در حوزه فرش دست‌بافت به‌عنوان همکار آمده بود که آن اتفاق، فرجام خوبی نداشت و با اعتراض کارشناس یادشده روبه‌رو شد. در رخداد هفته گذشته نیز تا کنون نام هیچ‌کدام از فعالان حوزه فرش دست‌بافت اعلام نشده است. او گفت: طبیعی است که جنبه بی‌اعتباری این ماجرا، به اعتبار آن می‌چربد. ای کاش این اتفاق نمی‌افتاد و به‌جای با دیده شک و ابهام نگاه کردن به این رخداد می‌توانستیم قاطعانه از آن دفاع کنیم. رییس مرکز ملی فرش ایران ادامه داد: اگر برگزارکنندگان حراج از منظر هنری به این موضوع نگاه کرده‌اند، حتما از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید کمک می‌گرفتند. به‌طور طبیعی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای صدور مجوز، از مرکز ملی فرش نظر می‌خواست که چنین اتفاق‌هایی نیفتاده و این برنامه در سکوت رسانه‌ای و در جمع خودمانی و بدون طی شدن فرآیندهای معمول که به اعتباربخشی به آن کمک می‌کند، برگزار شده است. کارگر اظهار کرد: ما انتظار داشتیم برای این کار، نهاد متولی فرش در کشور به همکاری فراخوانده می‌شد تا از خبرگان و کارشناسان نامدار حوزه فرش دستبافت برای قیمت‌گذاری، ارزیابی و انتخاب فرش‌ها استفاده می‌شد که این اتفاق نیفتاد. این روزها شاهد هستیم بسیاری از تشکل‌های حوزه فرش دست‌بافت حتی نسبت به صحت ارزیابی‌ها و اصالت فرش‌های عرضه‌شده در «حراج فرش» نیز دچار شک و ابهام هستند و اعداد و ارقام اعلام‌شده در حراج را زیرسوال می‌برند. او درباره این‌که چه کسانی باید به این حراجی‌ها مجوز دهند و در این زمینه نقش ناظر را ایفا کنند؟ گفت: طبق قانون به‌مثابه کالاهای اعلام‌شده، باید از دو نهاد اتحادیه‌ها و مجامع امور صنفی و دیگری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز گرفت. بنابراین در قانون، مرجع صدور مجوز دیده شده است، اما این‌که این موضوع رعایت می‌شود یا خیر و آیا وزارت ارشاد ابزاری قوی برای این رویداد که با نام هنری برگزار می‌شود، دارد یا خیر، مطلع نیستم. به گزارش ایسنا ، رییس مرکز ملی فرش ایران به پرسش دیگری مبنی بر این‌که آیا چنین حراجی‌هایی می‌توانند به بازار فرش آسیب بزنند؟ پاسخ داد: این‌گونه حراج‌ها اثر مستقیم ندارند، زیرا برای جمعی محدود، تعداد بسیار محدودی فرش به‌عنوان آثار هنری با قیمتی خارج از عرف بازار عرضه شده، بنابراین اثر مستقیم یا کوتاه‌مدت روی بازار فرش ایرانی ندارند؛ اما از منظر اعتباربخشی و اعتبارزدایی از فرش دست‌بافت و ارزش نهایی آن در بلندمدت، با شروطی که مطرح کردم می‌توانند در اعتماد مخاطب اثرگذار باشند. ]]> ميراث فرهنگی Tue, 05 Sep 2017 10:43:10 GMT http://www.honarnews.com/vdcfmyd1.w6dtcagiiw.html سایه سنگین برج‌سازی روی خانه قاجاری "رهنما" http://www.honarnews.com/vdcepz8o.jh8nei9bbj.html به گزارش هنرنیوز ، خانه رهنما سال ۸۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و ۱۵ سال بعد، پس از بالا رفتن برج‌های مسکونی اطراف این خانه‌ی تاریخی، حریم آن نیز تعیین شد، با این وجود شرایط تغییری نکردند و برج‌های مسکونی نه در چند ده متری آن، که دیگر در حریم درجه یک این بنای تاریخی در حال ساخت‌وسازند و گویا هیچ قانونی جلودارشان نیست. در حدود سه سال قبل نخست دو خانه‌باغ قدیمی در اطراف خانه قاجاری «رهنما» در تهران تخریب شد، در ادامه حریم این خانه از دو ضلع شمالی و غربی در دو سال قبل مخدوش شد، تا این که انتشار خبر این وضعیت از سوی رسانه‌ها در قدم نخست میراث‌فرهنگی را وارد میدان کرد و موفق شد برای مدتی ساخت‌وساز در ضلع شمالی خانه را متوقف کند، اما پس از مدتی با آغاز به کار ساخت‌وساز در ضلع غربی خانه رهنما، ساختمانِ در دست احداث ضلع شمالی نیز کار خود را از سر گرفت و بازدیدهای مکرر مسئولان شهری و میراثی از خانه و نامه‌نگاری‌ها به قول همین مسئولان هیچ فایده‌ای نداشت. تا امروز که برجِ در حال ساخت در ضلع غربی خانه که درست دیوار به دیوار خانه در حال بالارفتن است و چاهِ موتور آبِ خانه را از کار انداخته و بخشی از دیوار خانه را تخریب کرده، هیچ قدم مثبتی برای این خانه برداشته نشده است. شکوفه شهیدی، از ساکنان این خانه‌ی تاریخی در گفت‌وگو با ایسنا با یادآوری نامه‌نگاری‌ها و پیگیرهایی که او و فریده رهنما –مالک خانه- برای نجات این بنای تاریخی داشته‌اند، از آخرین نامه‌ی خود می‌گوید که در روزهای پایانی حضور زهرا احمدی‌پور در سازمان میراث فرهنگی به وی نوشته، و از او خواسته‌اند تا دست‌کم سنگ‌نوشته ثبت ملی و شماره ثبت این خانه‌ی قاجاری از سر در خانه برداشته شود. او با اشاره به شماره‌ی این نامه در دبیرخانه سازمان میراث‌فرهنگی (۹۶/۱۴۳۴۵) بیان می‌کند: از رئیس سابق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خواهش کردیم «با توجه به برج‌سازی‌هایی که در حریم «خانه رهنما» در حال انجام است لطفا دستور بدهید "سنگ یادبود میراث را از روی این خانه بردارند تا بیش از این موجب وهن آن سازمان و سنگ پای مالکان این خانه برای فرار از دست برج‌سازان نشود." به مصداق از طلا گشتن پشیمان گشته‌ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید.» وی همچنین در نامه‌ی خود از وجود سوابق نامه‌نگاری‌های مالک این خانه به اداره کل میراث فرهنگی استان تهران نزد مدیرکل این اداره کل خبر می‌دهد و می‌گوید: معتقدم اگر آن‌ها می‌خواستند کاری انجام دهند، تا امروز انجام داده بودند. با وجود تغییر رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، ساکنان خانه قاجاری «رهنما» تاکید می‌کنند که هنوز منتظر پاسخِ نامه خود از سوی مسئولان میراث فرهنگی هستند. به گزارش ایسنا، خانه‌ی تاریخی رهنما از معدود خانه‌ باغ‌های تاریخی قرار گرفته در منطقه‌ی شمال تهران است که مالکان آن تا مدتی پیش با افتخار از ثبت ملی این بنا و حفاظت از این خانه‌ی تاریخی صحبت می‌کردند، اما از حدود دو سال قبل با تخریب خانه‌ باغ‌های قدیمی در منطقه‌ نیاوران و به‌خصوص خانه‌های قرار گرفته در اطراف این بنای تاریخی برج‌سازی شدت گرفت، به حدی که در حال حاضر به جز ضلع شرقی خانه که بنای تاریخی و ثبت ملی شده «ویلای نمازی» قرار دارد، سه ضلع دیگر خانه برج‌های مسکونی ساخته می‌شوند و شهرداری منطقه حتی در اعتراض میراث فرهنگی و احمد حکیمی‌پور، رئیس سابق کمیته میراث فرهنگی شورای شهر تهران نسبت به این ساخت و سازها هیچ عکس‌العملی نداشت. به گونه‌ای که او ۱۶ آذر سال پیش و زمانی که در شورای شهر بود، در بازدید از خانه‌ی رهنما و وضعیت این بنای تاریخی اعلام کرد: «سازمان میراث فرهنگی استان تهران از عدم رعایت حریم این بنای تاریخی گلایه دارد و نسبت به این موضوع شکایت حقوقی کرده است. متاسفانه علی‌رغم تعهدات برای مرمت و احیا خانه باغ رهنما این خانه میراثی همچنان در معرض تخریب قرار دارد و طی تذکر جدی از شهرداری و سازمان میراث فرهنگی می‌خواهم که در خصوص عدم حفظ حریم بناهای میراثی توضیح دهند» اما جالب اینکه احمد حکیمی‌پور، رییس سابق کمیسیون میراث فرهنگی شورای شهر در ۳۱ اردیبهشت امسال و در پاسخ به پیگیری‌های خبرنگار ایسنا، در تلاش‌هایی که برای جلوگیری از ادامه این دو ساخت و ساز انجام می‌داد، گفت: «ما نگران باغ هستیم، ساختمان را ول کنید. شهردار که دیگر سراغش نیامد. نامه زدیم به منطقه، چه کار کردند؟ ما نگران داخل باغ هستیم که آن را تخریب نکنند.» و به دنبال این بی‌توجهی‌ها، گاهی ابزار و مصالح ساختمان‌های در دست ساخت به درون خانه نیز پرت می‌شوند، تا در کنار مخدوش شدن حریم برج، به مرور عرصه‌ی این خانه‌ی تاریخی را متعلق به خود کنند. از سوی دیگر باردیگر فصل بارش رحمت الهی در راه است و مانند هر سال با هربار بارش، همه‌ی آب این منطقه به سیل تبدیل شده و به سمت این خانه‌ی قاجاری سرازیر می‌شوند و به مرور بدنه‌ی قدیمی خانه‌های بیش از ۱۰۰ ساله «رهنما» در یکی از معدود باغ‌های قدیمی ایرانی در منطقه نیاوران به مرور سست شده و تخریب شود. ]]> ميراث فرهنگی Sat, 02 Sep 2017 08:46:04 GMT http://www.honarnews.com/vdcepz8o.jh8nei9bbj.html