هنر نیوز - آخرين عناوين ميراث فرهنگی :: rss_full_edition http://www.honarnews.com/tourism Wed, 04 Jan 2017 13:18:13 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://www.honarnews.com/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط هنر نیور http://www.honarnews.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام هنر نیوز آزاد است. Wed, 04 Jan 2017 13:18:13 GMT ميراث فرهنگی 60 با دیدن فرش های تقلبی دلم می گیرد / امیدوارم شاهد خبرهای خوبی از فرش ایرانی باشیم http://www.honarnews.com/vdcjyoeh.uqetyzsffu.html به گزارش خبرنگار هنرنیوز ، عصر سه شنبه همایش فرش واره ؛ همداستانی اهالی هنر و فرش در موره فرش ایران با حضور مسعود کیمیایی ، مجید رجبی معمار مدیرعامل خانه هنرمندان، غلامرضا اکرامی رییس دانشگاه هنر تهران، ناصر فکوهی و حمیدرضا اردلان اساتید دانشگاه و جمعی از هنرمندان و فرهیختگان و با اجرای مسعود فروتن برگزار گردید. مسعود کیمیایی کارگردان سینمای ایران که برجسته ترین هنرمند دعوت شده به این همایش بود طی سخنانی کوتاهی با بیان اینکه سخن گفتن درباره فرش بسیار سخت است زیرا هنر فرش بافی در ریشه های ایرانیان همواره جاری بوده است گفت: من در جوانی تحقیقات بسیاری درباره فرش اصیل انجام دادم و مهمترین بخش تحقیقاتم مقاله ای بود که به تحریم موسیقی و جایگزین شدن فرش به جای این هنر اشاره داشت. وی با تاکید بر اینکه فرش در همه جای زندگی جاری است، خاطر نشان کرد: این هنر اصیل ایرانی با تمام خاطرات و فراز و فرودهای انسان معاصر همراه بوده است. کارگردان فیلم سینمایی جرم یادآور شد: موسیقی تمام ریتم و ظرافت خود را به فرش سپرده و در خانه ایرانیان همواره شاهد این هنر جذاب هستیم. به گفته مسعود کیمیایی ، فرش، گل ها و باغچه ها را به خانه و اتاق های ایرانیان آورد و روی فرش بود که گریه ، خنده ، عاشقانه و فراز و فرودهای زندگی را تجربه کردیم. وی خاطر نشان کرد: راجع به فرش انبوهی از تحلیل ها وجود دارد اما امیدوارم خبرهای خوبی از فرش ایرانی به گوش ما برسد. این کارگردان پیشکسوت سینمای ایران تصریح کرد: اقوام را می توان از روی فرش ها شناخت حتی دیوار نگاری از فرش می آید بنابراین باید این هنر را عزیز بداریم و به آن توجه کنیم. کارگردان فیلم سینمایی متروپل با اشاره به فرش های تقلبی گفت: وقتی فرش های تقلبی را می بینم دلم می گیرد و این سوال پیش می آید که چرا باید این هنر دست ایرانی به انزوا برود و باید مسئولان و فعالان حوزه فرش این موضوع را جدی بگیرند. قابل ذکر است که در همایش فرش واره ؛ همداستانی اهالی هنر و فرش ، افرادی همچون مجید رجبی معمار مدیرعامل خانه هنرمندان، غلامرضا اکرامی رییس دانشگاه هنر تهران، ناصر فکوهی و حمیدرضا اردلان اساتید دانشگاه نیز سخنانی پیرامون اهمیت و توجه به فرش ایرانی ایراد کردند. دراین مراسم همچنین گروه موسیقی سنتی «لیان» با اجرای سه قطعه به هنرنمایی پرداخت. گزارش از : مجید معافی                                                                                                                  ]]> ميراث فرهنگی Wed, 04 Jan 2017 04:35:09 GMT http://www.honarnews.com/vdcjyoeh.uqetyzsffu.html مناظر فرهنگی باغستان سنتی قزوین و نمونه‌های داخلی و جهانی مشابه آن http://www.honarnews.com/vdcaw0no.49nue15kk4.html مناظر فرهنگی آن آثار فرهنگی هستند که تلفیقی از اثر انسان و طبیعت می‌باشند. این مناظر نشان‌دهنده تکامل جامعه بشری و سکونت انسان‌ها در گذر زمان هستند که تحت تاثیر محدودیت‌ها و فرصت‌های کالبدی و طبیعی و نیروهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی متوالی اعم از داخلی و خارجی تکامل یافته‌است. درواقع لغت "منظر فرهنگی" ظهور فعل و انفعال میان انسان و محیط طبیعی است و منعکس کننده روش‌های پایدار بهره وری از زمین با در نظر گرفتن محدودیت‌های محیط طبیعی که در آن استقرار می‌یابند می‌باشد. بدین ترتیب رابطه معنوی ویژه ای با طبیعت دارد. منظر فرهنگی دارای سه دسته عمده است: ۱. مناظر با تعریف روشن که به طور عمدی به وسیله انسان طراحی و ساخته شده اند (همانند باغ های شهری یا پارک ها که دارای ساختمان ها یا مجموعه های یادمانی و یا مذهبی هستند) ۲. مناظری که به شکل طبیعی و ارگانیک تکامل یافته اند و شکل خود را در پاسخ به محدودیت های محیط طبیعی خود تکمیل کرده اند، شامل دودسته زیر: • - منظر آثار گذشته که روند تکامل آن در یک مقطع زمانی در گذشته پایان یافته است • - منظر متداوم که نقش فعالی در جامعه معاصر دارد و رابطه تنگاتنگی با روش های سنتی زندگی بر قرار می کند و روند تکامل آن همچنان در جریان است. ۳. و منظرفرهنگی همپیوند به معنی پیوستگی منظر با ارزش های مذهبی، هنری و یا فرهنگی عناصر طبیعی به جای شواهد مادی فرهنگی باغ‌های بومی شهر قزوین با نام "باغستان سنتی" زیر مجموعه منظر متداوم به شکل "منظر بومی تاریخی" قرار می‌گیرد. منظر بومی تاریخی، منظری است که در طول تاریخ به‌تدریج و بر پایه سنت‌های اجتماعی و ویژگی‌های فیزیکی، زیستی، فرهنگی و توسط مردم شکل و تکامل یافته و تا امروز مورد استفاده قرار می‌گیرد و ویژگی‌های اصلی و حیاتی آن در تعامل با یکدیگر پابرجا و قابل شناسایی است. این باغ‌های بومی در نتیجه تعامل هوشمندانه اهالی شهر با منابع آبی و کشت غرق آبی به‌صورت حلقه‌ای به دور شهر قزوین شکل گرفته اند و محصولات منحصر به فردی همانند پسته، بادام، زردآلو و انگور تولید می‌کنند. این باغ‌ها صرف نظر از رویکرد زیست محیطی و فضای سبز دارای جنبه‌های فرهنگی قابل توجهی هستند که همواره نادیده گرفته شده‌است؛ در حالی که فرهنگ بخش جدایی ناشدنی از این باغ‌ها است. فرهنگی که در مظاهر مختلفی از جمله شیوه های بهره وری از منابع آب و آبیاری، نظام باغبانی، کشت و کار، چرخه زیستی باغداران، نوع گذران اوقات فراغت اهالی شهر، تولیدات محلی و صنایع بومی و یا ساختار و شکل و مورفولوژی شهر بازتاب داشته و هویت بومی و محلی این منطقه را تقویت کرده‌است. تاکنون تنها اقدام در جهت حفظ این میراث ارزشمند، ثبت باغستان سنتی با رویکرد منظر فرهنگی در فهرست آثار ملی به شماره ۳۱۰۹۵ است. از جمله نمونه‌های قابل مقایسه با منظرفرهنگی باغستان سنتی قزوین می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد: باغ‌های انار تفت، مزارع برنج در شهرهای شمالی ایران، نمونه‌هایی دیگر از مناظر بومی تاریخی شناخته شده ایران هستند، باغشهر بم که با نام بم و منظرفرهنگی آن در فهرست ثبت جهانی جای دارد و باغ‌های انجیر استهبان ایران که در طرح GIAHSدر سطح جهانی شناخته شده‌است. طرح GIAHS طرحی است که به دنبال اجلاس جهانی توسعه پایدار در سال ۲۰۰۲ برای شناسایی و حفاظت از سامانه های میراث کشاورزی در مقیاس جهانی راه اندازی شد. مزارع مطبق برنج فیلیپین و مزارع لاواکس سوییتزرلند دو نمونه منظر فرهنگی بومی ثبت شده جهانی هستند. این مزارع و نیز باغ‌های چای باگوتا در تایوان، باغ‌های مرکبات مایورکای اسپانیا، مزارع نیشکر و گیاهان گرمسیری برزیل و مزارع کاکائو و ادویه جزیره گرنادا سالانه میلیون‌ها گردشگر را در قالب اگروتوریسم (گردشگری کشاورزی محور) به سوی خود جلب می‌نماید. باغستان سنتی وجه تمایز شهر قزوین در میان سایر شهرهای تاریخی ایران است. میراث ارزشمندی که هنوز در فرهنگ اهالی این شهر جایگاه دارد و منظر بومی و زنده این شهر به شمار می‌رود. از لحاظ میراث فرهنگی، زیست محیطی، فرهنگی اجتماعی، گردشگری و اقتصادی ضرورت حفظ آن بیش از پیش احساس می‌شود. متاسفانه امروزه با تغییر توزیع و بهره‌وری از منابع آب و نظام معیشتی و همچنین گسترش فضای شهری در معرض تهدید جدی هستند. از باغ‌های ناژوان اصفهان، باغ‌های طرشت و باغ‌های قصرالدشت شیراز می‌توان به‌عنوان باغ‌های سنتی قابل مقایسه با باغستان سنتی قزوین نام برد که بر اثر گسترش شهر و شهرک سازی در معرض تخریب هستند. هدف از این مقایسه درک و شناخت واقعی باغستان سنتی و جایگاهی است که می‌تواند در سطح جهان از آن خود نماید و ترسیم آینده‌ای که زیاد دور نیست اگر روال گسترش شهر و ساخت و سازها و تخریب‌ها در باغستان سنتی ادامه یابد. آینده‌ای شبیه باغ‌های طرشت تهران که توسط گسترش فضای شهری تنها لکه های سبز اندکی از آن‌ها باقی مانده است و یا شبیه مناظر فرهنگی مزارع مطبق برنج فیلیپین و مزارع لاواکس سوییتزرلند. درحالی که منظرفرهنگی باغستان سنتی قزوین هنوز زنده است و در فرهنگ و باور مردم این شهر حضور دارد. وسعت ۲۵۰۰ هکتار از باغستان سنتی باقی است و می‌توان آن را برای آیندگان این سرزمین حفظ نمود و ارزش‌های بی‌نظیر آن را به جهانیان نشان داد. حال باید پرسید رویایی که مدیریت شهری برای باغستان سنتی قزوین درسر می‌پروراند کدام است؟ حفظ منظر فرهنگی باغستان سنتی قزوین یک خواست محلی و ملی را می‌طلبد. با سیاست‌های حال حاضر آنچه آینده‌ی باغستان را رقم می‌زند اندک لکه های سبز فضای سبز از باغستان سنتی است که علی رغم قدمت هزارساله آن طی صدسال برای آن ترسیم می‌شود. اینک زمان انتخاب است. خواهشمندیم یا به شعارهای توسعه گردشگری و ابریشمین خود پایبند باشید و سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های کلان شهر را بر مبنای حفظ و احیای باغستان سنتی به عنوان عنصر مکمل بافت تاریخی قزوین و یک جاذبه گردشگری ممتاز شهر قزوین طرح‌ریزی نمایید یا به زمین خواری‌ها و تعریف پروژه‌های کلان مالی و ویران‌گر در باغستان سنتی و حریم آن ادامه دهید! انجمن دوستداران یادمان‌های ماندگار- انجمن تخصصی میراث فرهنگی قزوین ]]> ميراث فرهنگی Wed, 07 Sep 2016 07:10:42 GMT http://www.honarnews.com/vdcaw0no.49nue15kk4.html گردشگری در جاده ابریشم باید توسعه یابد http://www.honarnews.com/vdcdf90n.yt0x96a22y.html معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری راه ابریشم را دربرگیرنده تاریخ بیش از دو هزار سال تعامل و ارتباط دانست که تجربیات ارزشمندی را به همراه دارد. به گزارش هنرنیوز، مرتضی رحمانی موحد که صبح روز یک‌شنبه (۱۴ اردیبهشت) در مراسم اختتامیه همایش جاده ابریشم در کاروانسرای سعدالسلطنه قزوین و در جمع سفرا و نمایندگان کشورهای خارجی مقیم ایران سخن می‌گفت، اظهار کرد: قرار گرفتن این تعداد افراد از شهرهای حوزه جاده ابریشم، حاکی از گستردگی نفوذ این حوزه فرهنگی است. او با بیان این‌که ۷۰ درصد مردم جهان در شهرها زندگی می‌کنند، افزود: باید برای احیای پیوندهای تاریخی و فرهنگی تلاش کنیم. وی تاکید کرد: سازمان میراث فرهنگی با درک ضرورت اهمیت و احیای جاده ابریشم در عرصه اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی به ویژه در حوزه توسعه گردشگری پایدار بر پایه مفاهیم و لزوم همکاری کشورها اقدامات لازم را در این زمینه انجام داده است که این اقدامات شامل بازسازی بناها، کاروانسراها، بازارها و فراهم کردن امکانات مسیر است. رحمانی موحد همکاری مستمر با کشورها در مسیر جاده ابریشم در چارچوب برنامه این جاده تاریخی در سازمان گردشگری ملل متحد را از جمله دیگر اقدامات سازمان میراث فرهنگی در سال جاری دانست و افزود: در این سال شاهد اجلاس‌های کارشناسان جاده ابریشم بودیم که نتایج خوبی را به همراه داشت. معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بیان کرد: شهرداران می‌توانند با اتخاذ تصمیمات و استفاده از المان‌های شهری برای تحریک گردشگران به توسعه گردشگری در جاده ابریشم کمک کند. او تاکید کرد: این اقدام مُقوم روح همزیستی و همگرایی خواهد بود. در یازدهمین اجلاس شهرداران جاده ابریشم، که امروز (یکشنبه) مراسم اختتامیه آن در حال برگزاری است، معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی از طرف مسعود سلطانی‌فر، رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری سخنرانی کرد. همچنین تفاهم‌نامه‌ای بین شهردار قزوین و مسئولان کشور ترکیه با موضوع بازارچه ملل امضا شد. ]]> ميراث فرهنگی Sun, 04 Sep 2016 10:26:06 GMT http://www.honarnews.com/vdcdf90n.yt0x96a22y.html پرونده ۳ اثر تاریخی برای ثبت در فهرست آثار جهانی آماده است http://www.honarnews.com/vdchvknw.23nixdftt2.html مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستگی و گردشگری سیستان و بلوچستان گفت: ۲ اثر شهرسوخته و بیابان لوت از سیستان و بلوچستان در فهرست آثار جهانی ثبت شده و پرونده سه اثر دیگر را برای ثبت جهانی شدن، آماده کرده‌ایم. به گزارش هنرنیوز؛ کامبیز مشتاق گوهری پیش از ظهر امروز در نشست خبری خود اظهار کرد: مرمت بناهای تاریخی در سیستان، راه‌اندازی دو پایگاه جدید در بم‌پور و کویر لوت در نصرت آباد از جمله اولویت‌های این اداره‌کل است. مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستگی و گردشگری سیستان و بلوچستان گفت: با ثبت شدن بیابان لوت در فهرست آثار جهانی، تعداد آثار ثبت جهانی شده سیستان و بلوچستان به دو عدد رسید و پرونده سه اثر دیگر را نیز برای ثبت جهانی آماده کرده‌ایم. این مسؤول ادامه داد: ثبت میراث فرهنگی و تاریخی سیستان و بلوچستان در فهرست جهانی به نوعی نگاه سیستان و بلوچستان هراسی را می‌زداید. وی گفت: در چهار ماهه امسال ۲ میلیارد و ۸۵۰ میلیون دلار درآمد کشور ما از محل گردشگری بوده که سهم این استان بسیار ناچیز است. مشتاق گوهری بیان کرد: امسال در حوزه صنایع دستی، ایجاد اشتغال برای ۱۲ هزار نفر را پیش‌بینی کرده‌ایم. مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستگی و گردشگری سیستان و بلوچستان گفت: در حال حاضر ۲ هزار نفر فعال در حوزه صنایع دستی شناسایی و ثبت سامانه شده‌اند اما قطعا آمار بیشتر از این است که تلاش می‌کنیم شناسایی و نسبت به ثبت آنها در سامانه اقدام کنیم. این مسؤول افزود: امسال بیشترین گردشگران به شهرستان‌های چابهار و هامون سفر کرده‌اند. ]]> ميراث فرهنگی Mon, 15 Aug 2016 13:14:28 GMT http://www.honarnews.com/vdchvknw.23nixdftt2.html جشن ۲۳۰ سالگی تهران در میدان مشق http://www.honarnews.com/vdceow8o.jh8wxi9bbj.html به گزارش هنرنیوز، شهرام گیل‌آبادی رئیس مرکز ارتباطات و امور بین الملل شهرداری تهران در نشست «تهران 230»که به مناسبت دویست ‌‌وسی‌امین سال انتخاب تهران به عنوان پایتخت برگزار شد اظهار داشت: تصریح کرد: ما جزو 5 کشوری هستیم که از نظر پتانسیل گردشگری در اوج قرار داریم. در بهره‌برداری از داشته‌هایمان در برخی از آمارها بسیار بالا هستیم و در برخی دیگر اینطور نیست. توجه به حوزه گردشگری یکی از اولویت‌های شهرداری تهران است و به همین دلیل امروز باید در این خصوص کارهای ارتباطی انجام دهیم به طوری که یکی از کارهای ارتباطی برای تقویت قطب گردشگری تهران اعلام فراخوان برای نخبگان است. وی ادامه داد: یکی از مولفه‌هایی که امروز در زمره مسئولیت اجتماعی تعریف می‌شود فخر اجتماعی آدم‌هاست؛ فخر اجتماعی بدست نمی‌آید مگر اینکه پیشینه زیست اجتماعی شهرمان را بدانیم و از آن برای پیشبرد اهداف استفاده کنیم. گیل آبادی ادامه داد: کلانشهر تهران می‌تواند به عنوان حوزه بزرگی در فضای تاریخی اجتماعی شناخته شود از این رو توجه به گردشگری در پایتخت را در اولویت کارهای خود قرار داده‌ایم؛ یکی از مولفه‌های همایش تهران 230 این بود که مردم در جریان قصه‌های شهر خود قرار بگیرند و در این بین طبق نظرسنجی‌های انجام شده یکی از جذاب‌ترین آیتم‌های مطرح شده بیان قصه شهر بوده است. وی خبرداد: مراسم تهران 230 با مشارکت مناطق 6، 11، 12، 16، 17 و سازمان فناوری اطلاعات برگزار خواهد شد و در نظر دارند این اقدام را به کل شهر توسعه دهند تا شهروندان نیز با هویت خود آشنا شوند. گیل‌آبادی افزود: ما با شهری مواجه هستیم علاوه بر اینکه یکی از پایتخت‌های کهن ایران است بیش از 200 سال است که به عنوان پایتخت شناخته می‌شود و از این رو قصه‌های متعددی در خود دارد. رئیس مرکز ارتباطات و امور بین‌الملل شهرداری تهران تصریح کرد: به این منظور برای بازخوانی خاطرات 230 ساله تهران در 13 مرداد از ساعت 18 تا 20 در میدان مشق با حضور مردم قصه‌های شهر را یک بار دیگر در حلقه مودت تهران مرور می‌کنیم تا شهروندان هویت گمشده خود را پیدا کنند. وی اظهار داشت: مردم می‌توانند در مراسم تهران 230 از برنامه‌های مختلفی چون سیاه بازی و کنسرت استفاده کنند و قصه‌های تهران را بشنوند. این درحالی است که قصد داریم این شناخت را به محلات و مناطق دیگر نیز تسری دهیم. گیل‌آبادی گفت: تهران پر از گنجینه‌های تاریخی است و نقاط ارزشمدن تاریخ اجتماعی بسیاری دارد که نباید به فراموشی سپرده شوند. همچنین، نصرالله آبادیان شهردار منطقه 11 نیز با حضور در این نشست خبری، اظهار داشت: منطقه 11 ظرفیت‌های تاریخی خوبی دارد که برنامه‌های گسترده‌ای برای افزایش سهم گردشگری این منطقه در دستور کار قرار گرفته است. علاوه بر آن این منطقه عمیق نشین تهران قدیم بوده و آثار تاریخی بسیاری مانند کاخ مرمر، موزه مقدم، خانه امیربهادر و غیره را در خود جای داده است. وی گفت: گردشگری نقش قابل توجهی در توسعه اقتصاد پایدار و اقتصاد شهری دارد و این درحالی است که گردشگری می‌تواند موجب تقویت ساکنان محلات نیز شود. علاوه براین قصد داریم تعلقات معنوی و عاطفی ساکنان اطراف مناطق مختلف را تقویت کنیم تا حفظ و توجه به این بناها توسط شهروندان صورت گیرد. نصرالله آبادیان خاطرنشان کرد: این منطقه به حوزه گردشگری به خوبی ورود کرده و نقشه‌های گردشگری دوزبانه را منتشر کرده است که مورد استقبال مردم نیز قرار گرفته است.  ]]> ميراث فرهنگی Tue, 02 Aug 2016 00:22:39 GMT http://www.honarnews.com/vdceow8o.jh8wxi9bbj.html «قنات ایرانی» و «بیابان لوت» نیازمند همبستگی و مشارکت مردمی است http://www.honarnews.com/vdcf1yd1.w6d0tagiiw.html به گزارش خبرنگار هنرنیوز ، صبح امروز «محمدحسن طالبیان» معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری طی یک نشست خبری با موضوع ثبت جهانی قنات ایرانی و بیابان لوت برگزار شده بود گفت: بیابان لوت دارای 17 کیلومتر مربع حریم است و قنات‌های ایرانی هر کدام دارای یک حریم و عرصه هستند. عرصه قنات‌ها زمین‌های کشاورزی و بستر آبی است که وجود دارد و در ادامه به بهانه‌ی حریم، همه‌ منابع آبی یا بستر آبی در نظر گرفته شده‌اند. همچنین بخش ساختار فیزیکی یا کالبدی بنا مد نظر بود که آن در سطح ملی ابلاغ شده و عینا در پرونده جهانی نیز ابلاغ شده است. وی با اشاره به اقداماتی که باید برای حفاظت از این دو اثر تاریخی و طبیعی ایران انجام شوند یادآور شد: در پرونده بیابان لوت سازمان‌های میراث فرهنگی، محیط زیست، جهاد کشاورزی و منابع طبیعی هر کدام وظایف نوشته‌ شده‌ای دارند، همچنین چهار پایگاه در نقاط مختلف بیابان ایجاد می‌شود و همچنین برنامه‌هایی برای توانمندسازی جامعه محلی و استقرارگاه‌های قابل احیاء در سطح مناطق مختلف بیابانی اجرایی می‌شوند. او با تأکید بر اینکه این برنامه‌ریزی مانند قالبِ برنامه‌ریزیِ یک پایگاه دائمی برای ادامه کار، حفاظت، توانمندسازی جوامع و اقدامات مورد نیاز انجام می‌شود، تأکید کرد: دو پرونده «قنات ایرانی» و «بیابان لوت» نیازمند توجه و همبستگی و مشارکت مردم هستند، همچنین حرائم حفاظتی آن‌ها اعلام شده است و عرصه و حریم هر کدام از آن‌ها علاوه بر ابلاغ شدن در سطح ملی به یونسکو نیز اعلام شده است. محمدحسن طالبیان درباره چگونگی تأمین امنیت بیابان لوت پس از ثبت جهانی و برای حضور گردشگران اظهار کرد: ‌بیش از سه سال و نیم است که درباره این نوع موارد فکر می‌کنیم. اگر نمی‌توانستیم امنیت را در لوت تأمین کنیم، هیچ‌گاه این منطقه طبیعی را به ثبت نمی‌رساندیم. در نخستین قدم پاکسازی مین‌های موجود در بیابان لوت انجام شد. همچنین پاسگاه‌های ژاندارمری بیشتری در منطقه ایجاد و احیا شدند. وی با بیان اینکه ‌از مبادی ورودی بیابان به گردشگران نقشه داده می‌شود و هر گردشگر فردی یا گروه گردشگر برای وارد شدن به بیابان باید حتما یک راهنما به همراه داشته باشد تا علاوه بر تأمین امنیت، بتوان مهمترین موضوعات از ارزش‌های جهانی محوطه‌ها را ببینند اظهار داشت: ممکن است از نظر امنیتی و جانی برایشان مشکلاتی به وجود بیاید، بنابراین زون‌هایی را مشخص کردیم که در نقشه‌ها وجود دارند و در حال تدوین آن‌ها در پرونده‌ها برای استان‌های تحت حفاظت هستیم تا از سوی دیگر این نقاط نیز نظام‌مند شوند. طالبیان تأکید کرد: مردم سیستان و بلوچستان که بخشی از بیابان لوت را در استان خود دارند این پیام را به ما رساندند که همه تلاش خود را برای برقرار کردن امنیت در کویر و بیابان فراهم می‌کنند. وی همچنین با اشاره به ایجاد دو قنات در شهر نخجوان با نظارت مرکز بین‌المللی قنات یزد گفت: با این اقدام نشان دادیم که دانش ایجاد قنات را داریم. بنابراین با کمک دستگاه‌ها می‌توانیم چنین کاری را انجام دهیم و برای آینده، این اتفاق یک مدل خوب برای توسعه پایدار است. در حال حاضر نیز بازخورد بسیار خوبی در این زمینه وجود دارد. طالبیان در ادامه با تأکید بر پرآب و زنده بودن قنات‌های ایرانی گفت: ‌براساس برنامه مشترک ایران و شورای قنات همکاری بین نهادهای مختلف در زمینه حفاظت قنات‌ها همیشگی خواهد بود. از سوی دیگر، 11 قنات انتخاب شده برای ثبت جهانی جزو قنات‌های پرآب و دائمی هستند که از 2000 سال پیش تاکنون میزان دِبی آب آن‌ها تغییر نکره است طالبیان، معاون میراث فرهنگی همچنین در صحبت‌هایی با تأکید بر اینکه بیابان لوت نیازمند یک مدیریت یکپارچه است، در حالی که دستگاها به صورت بخشی به آن نگاه می‌کنند، اظهار کرد: در یونسکو یکی از اشکالاتی که به این پرونده وارد شد چنین موردی بود. او افزود:‌ در پرونده جنگل‌های حرا نیز که چند سال گذشته از سوی ایران مطرح شد، علت اصلی همین بود که دستگاه‌ها با یکدیگر همخوانی ندارند. در لوت از ابتدا گفت‌وگو و تهیه برنامه مدیریتی مد نظر بود که آن را انجام دادیم و دستگاه‌ها و مردم با یکدیگر وحدت پیدا کردند. وی تاکید کرد: تهیه پرونده‌های میراث طبیعی دیگری مانند «هیرکانی»، «ارسباران» و «دماوند» نیز به عنوان میراث طبیعی در دستور کار است. «علی‌اصغر سمساریزدی»، رئیس سازمان مرکز بین‌المللی قنات‌های یزد نیز در این نشست خبری با تأکید بر اینکه قنات مظهر همکاری سازمان‌های مختلف در کشور بوده گفت: مرکز بین‌المللی قنات را سال 84 با امضای موافقت‌نامه یونسکو ایجاد کردیم و سال 85 کار آن آغاز شد. برای ادامه کار به اعتبار خاصی نیاز بود که وزارت نیرو در سال 87 طرح مطالعه کاربردی توسعه و حفظ قنوات را در مجلس به ثبت رساند و امیدواریم بار دیگر بتوانیم اقدامات آن را گسترده‌تر کنیم. او گفت: اینکه 11 قنات از بین 37 هزار قنات فعال و زنده در کشور به یونسکو رفتند به این دلیل است که هر کدام دارای ویژگی‌های خاصی هستند که دیگر قنات‌ها نیز از آن‌ها بهره‌مند هستند. مانند قصبه گناباد که عمیق‌ترین مادرچاه را دارد، یا قنات زارچ یزد که با 80 کیلومتر، طولانی‌ترین قنات است یا قنات مون در اردستان که دو طبقه است. وی در ادامه از مطالعه روی قنات‌های دیگر از بین 37 هزار قنات موجود در کشور با هدف پیوستن به پرونده قنات ایرانی به عنوان یک پرونده زنجیره‌ای خبر داد. سمسار یزدی همچنین درباره دستاوردهای ثبت جهانی قنات ایرانی گفت:‌ این اقدام باعث جلب توجه جامعه جهانی به قنات‌های بومی و کهن ایرانیان، جذب گردشگر فرهنگی و طبیعی به کشور، افزایش آگاهی‌های عمومی در همه سطوح، کارشناسان و بهره‌برداران، افزایش توجه قشر جوان به جنبه‌های مادی و معنوی قنات‌ها و ارتقاء جایگاه قنات در سطح جامعه، همچنین توجه بیشتر پژوهشگران و اساتید به منابع ایرانی به جای رجوع به دستاوردهای غربی است. احمد جلالی نماینده ایران در یونسکو نیز گفت: من به عنوان یک ایرانی یک اتفاق درازمدت را در این زمینه می‌بینم ولی زمانی خوشحال می‌شوم که فرزندان ما در مدرسه و زمانی که می‌خواهند تاریخ و جغرافیا بخوانند این آثار ثبت شده ایران را نیز در کلاس درس فرا می‌گیرند و بهتر می‌توانند حس کنند که تاریخ چه بوده است؟ باید کاری کنیم که تاریخ برای آن‌ها مانند یک خانه باشد. وی درباره اقداماتی که بر مبنای آن‌ها می‌توان دو اثر جهانی جدید ایران را به خوبی حفاظت کرد، گفت: معتقدم کار اصلی را رسانه‌ها می‌کنند. در این کشور اولویت‌ها در اذهان وجود دارد. باید ببینیم این حساسیت‌ها در چه مواردی است. 50 سال پیش اگر یک حمام تاریخی در کرمان توسط شهرداری تخریب می‌شد، احتمالا فقط دو باستان‌شناس پیشکسوت تا صبح غصه می‌خوردند، اما حالا جوانان نیز در مقابل چنین اقداماتی عکس‌العمل نشان می‌دهند. از امروز باید کاری کنیم که قنات‌ها و کویر لوت در اولویت نخست ذهن مقامات ایرانی باشند. باید نسبت به آثار جهانی غیرت داشته باشیم. او با اشاره به تهیه پرونده ارگ جهانی بم در مدت چهار ماه و پس از زلزله بم اظهار کرد: ‌در مدت کوتاهی مسئولان میراث فرهنگی این پرونده را تهیه کردند و موفق شدیم آن را در فهرست میراث در خطر ثبت کنیم. یکی از نمایندگان کشورهای خارجی با اعتراض به من گفت شما قصد دارید یک تل از خاک را ثبت کنید. من و مرحوم شهریار عدل به او نشان دادیم مسیر قنات‌ها، نخلستان‌ها و هر آنچه که امروز در ارگ بم بازسازی شده است چگونه بوده‌اند. در واقع منظر فرهنگی بم را نشان دادیم. جلالی همچنین با اشاره به ثبت قنات «افلج» در کشور عمان در سال 2005 اظهار کرد: آن کشور یک قنات را به ثبت رساند، در حالی که در ایران یک مفهوم به ثبت رسید و در این مفهوم 11 عنوان انتخاب شد و هر کدام از قنات‌ها نماینده یک تیپ تکنولوژی بودند. مهران مقصودی، مسئول تهیه پرونده بیابان لوت نیز با اشاره به اینکه این بیابان دارای 40 هزار کیلومترمربع مساحت عرصه و حریم است که 23 هزار کیلومتر آن عرصه است، اظهار کرد:‌ سازمان جنگ‌ها و مراتع، سازمان محیط زیست و نمایندگان استان‌های مختلف که بیابان لوت زیرمجموعه آن‌ها محسوب می‌شود که به ما در امر حفاظت از این بیابان کمک می‌کنند. وی با اشاره به اشتباه عنوان کردن نام پرونده لوت به عنوان کویر یا دشت لوت اظهار کرد: ‌ما این پرونده را به عنوان «بیابان لوت» به یونسکو فرستادیم، چون هر آنچه به جز بیابان درباره لوت مطرح شود بخش کوچکی از آن را شامل می‌شود. بنابراین معتقدیم که باید از کلمه بیابان استفاده کرد. در این بیابان دشت، چاله، حوضه، بلوک و کویر وجود دارد. ]]> ميراث فرهنگی Sat, 23 Jul 2016 13:08:36 GMT http://www.honarnews.com/vdcf1yd1.w6d0tagiiw.html چتر امنیتی بر سرسازمان میراث فرهنگی/ سرنوشت جریان آزاد اطلاعات در سازمان میراث فرهنگی http://www.honarnews.com/vdcf11d1.w6dycagiiw.html افزون بر تلاش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای تشکیل کمیته امنیت اطلاعات مصوب هیأت وزیران سال۸۸، آیا این سازمان تلاشی هم برای تشکیل کمیته دسترسی آزاد به اطلاعات براساس مصوبه مجلس در سال ۸۸ که دست برقضا جزو شعارهای انتخاباتی حسن روحانی نیز –رییس فعلی دولت یازدهم- بود، هم خواهد کرد؟ مریم اطیابی- در احکامی جداگانه از سوی معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، اعضای کمیته امنیت اطلاعات سازمان شامل محمدجواد عباباف مدیرکل حراست، سمیع الله حسینی مکارم معاون توسعه مدیریت، محمدحسن طالبیان معاون میراث فرهنگی، مرتضی رحمانی موحد معاون گردشگری، حمید ضیایی پرور رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی، آناهیتا خلج امیرحسینی مدیرکل توسعه منابع انسانی و رفاه، علی کریمی ذیحساب و مدیرکل امور مالی و سیدامیرحسین مطلبی رئیس مرکز فناوری اطلاعات، ارتباطات و تحول اداری منصوب شدند. در حکم مسعود سلطانی‌فر تأکید شده که "با عنایت به مصوبه هیات محترم وزیران و دستورالعمل اجرایی تدوین نظام و اجرای سامانه مدیریت امنیت اطلاعات به شماره۳۵۴۱ /۱۱/م و نظر به تعهد، تخصص و شایستگی جنابعالی به موجب این ابلاغ به عنوان "عضو کمیته امنیت اطلاعات" سازمان منصوب می‌شوید. در دستورالعمل مديريت امنيت اطلاعات آمده است که اطلاعات (مانند ساير دارائی‌های سازمانی) به عنوان يک دارائی مهم و باارزش برای هر سازمان به حساب می‌آيد و در نتيجه نيازمند ارائه راهکارهای حفاظتی لازم برای نگهداری آنها ، است. دامنه و مرزهای سيستم مديريت امنيت اطلاعات بر مبنای ويژگي کسب وکار، سازمان، مکان، دارائی‌ها و فن آوری آن تعريف می‌شود و مهمترین اهداف آن كنترل دسترسی به اطلاعات و پيشگيری از دسترسی غيرمجاز، خسارت يا لو رفتن داراييها و اطلاعات سازمان است. سه اصل مهم در امنيت اطلاعات هم شامل محرمانگی، صحت و دسترس‌پذیری است. شاید در نگاه نخست تشکیل کمیته امنیت اطلاعات موضوعی ضروری در هر سازمان از جمله سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به نظر برسد. اما در خبرها آمده است در مصوبه هیات وزیران به تاریخ ۲۴ اسفند ماه سال ۸۸ به همه دستگاههای اجرایی که مشمول ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری هستند تکلیف شده که کمیته امنیت و اطلاعات را داشته باشند و در هر دستگاه و نهادی یک سامانه امنیت و اطلاعات استقرار یابد. در این صورت چرا در تمام این سال‌ها سازمان از انجام این مهم سرباز زده است و اکنون آن هم یک سال مانده به پایان دولت یازدهم به یکباره سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به فکر چنین اقدامی افتاده است؟! چه اطلاعاتی در طول این مدت در این سازمان در این حیطه جمع‌آوری شده است که مسوولان را نیازمند کنترل دسترسی به اطلاعات یا جلوگیری از لورفتن آنها کرده است؟ در این بین اگر یکی از این اسناد به بیرون درز پیدا کرد و در رسانه‌ها منتشر شد، تکلیف رسانه و فرد انتشار دهنده چیست؟ چه سطحی از این اطلاعات محرمانه تلقی می‌شود؟ از سوی چه کسانی و با چه اهدافی؟ تکلیف پاسخگویی به افکار عمومی در این بین چیست؟ هم‌زمانی این اقدامات با افشای فیش‌های حقوقی (فارغ از جناح‌بندی سیاسی) چیست؟ در این بین فرجام جریان آزاد اطلاعات و تأکید چندین باره حسن روحانی – رییس جمهور ایران- بر تحقق آن چه می‌شود؟ همچنین با نگاهی به کارنامه این سازمان و فهرست افراد عضو در آن پرسش دیگری که مطرح می‌شود این است که اگر دو معاونت میراث فرهنگی و گردشگری حق عضویت در این گروه را دارند، پس چرا معاونت صنایع دستی از این عضویت محروم است؟ آیا در بخش صنایع دستی هیچ گونه اطلاعات سازمانی واجد ارزشی وجود ندارد که نیاز به امنیت داشته باشد یا امنیت اطلاعات نیاز به تخصصی بسیار ویژه دارد که بهمن نامور مطلق با داشتن مدرک دکترا از فرانسه نسبت به سایر اعضا و مدارک تحصیلی‌شان از آن بی‌بهره است؟! از دیگر سوی این موضوع نیز مورد توجه قرار می‌گیرد که نگاه امنیتی به موضوعات میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری دقیقاً همزمان با ورود معاونین رییس جمهوری در دولت احمدی‌نژاد به این سازمان رخ داد. انتخاب روسای غیر متخصص و سیاسی موضوعی بود که در دولت یازدهم نیز ادامه یافت و حسن روحانی نیز دو دولتمردی که از مجلس برای وزارت رأی نیاوردند را بر کرسی ریاست این سازمان نشاند یکی با رزومه‌ای نسبتاً فرهنگی و دیگری با رزومه‌ای کاملاً سیاسی و مناصبی چون استانداری. حال با توجه به حضور افرادی با مناصب سیاسی در رأس امور سازمان میراث فرهنگی ( مسعود سلطانی‌فر – با سابقه معاون سیاسی استانداری و استاندار بودن و اسد‌الله درویش امیری معاون فعلی امور مجلس، حقوقی و استانها و سابقه مدیریتی در وزارت کشور) حد و مرز تعریف شده برای اطلاعات محرمانه و دسترسی ‌پذیری به اطلاعات سازمان تا چه حد خواهد بود؟ بی گمان ورود افراد از حوزه های دیگر حتی با کارنامه موفق به یک سازمان دیگر تأثیرات و ادبیات خاص خود را به دنبال خواهد داشت. به عنوان مثال حضور نظامیان در مسندهای شهرداری سبب شده که در شهرداری از هر نوع اقدامی با واژه «جهادی» یا از هر محلی برای انجام امور شهری با واژه «قرارگاه» یاد شود. از طرفی در سال ۸۸ افزون بر تصویب ایجاد کمیته امنیت اطلاعات توسط هیأت وزیران قانونی نیز از سوی مجلس شورای اسلامی مبنی بر قانون «انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات» به تصویب رسید که قرار بود متضمن جلوگیری از رانت اطلاعات باشد. امری که از نظر کارشناسان تاکنون محقق نشده است. جریان آزادی اطلاعات به همراه خود حق آگاهی مردم از آنچه که از سوی آنها به دولتمردان و تمامی کسانی که با رأی آنها بی‌واسطه و با واسطه به عنوان وکیل مردم انتخاب می شوند ، به رسم امانت گذاشته شده را متضمن می‌شود و به این وسیله آنها را در تصمیم‌گیری برای سرنوشتشان شریک می‌کند. به این ترتیب اطلاعات موجود در دستگاه‌ها متعلق به مردم است و جامعه باید در صورت ضرورت به این اطلاعات دسترسی داشته باشد مگر در مواردی که امنیت ملی و نظامی یک کشور به مخاطره می‌افتد. اما آیا اکنون مردم و اصحاب رسانه به نمایندگی از افکار عمومی به اطلاعاتی که مهر محرمانه بر آنها نخورده است، به عنوان یک حق قانونی دسترسی دارند؟ آیا مسوولان در هر ارگانی از جمله سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به جریان آزاد اطلاعات و به تبع آن شفاف‌سازی اعتقادی دارند؟ با یک حساب سرانگشتی و نگاهی به رسانه‌های مختلف درمی‌یابیم که یکی از مهمترین مشکلات اصحاب رسانه در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری عدم پاسخگویی برخی مسوولان، محول کردن پاسخگویی به کارشناسسان روابط عمومی، عدم برگزاری نشست‌های رسانه‌ای و عدم پاسخگویی شفاف و بروکراسی اداری در مورد مسائل مختلف است که این موضوع در استان‌ها شکلی حاد‌تر به خود می‌گیرد. کافی است شما به عنوان رسانه بخواهید به یک آمار و اطلاعات ساده دسترسی پیدا کنید، آنوقت است که باید کفش های آهنین به پا کنید و حداقل یک هفته ای وقت بگذارید تا شاید با نامه نگاری و وساطت این و آن بتوانید به اطلاعات دسترسی پیدا کنید. آش وقتی شورتر می‌شود که انتقادات رسانه‌ها به مذاق برخی از این مسوولان خوش نمی‌آید و اصحاب رسانه‌ را متهم به کم سوادی، نگاه سیاسی یا ماجراجویانه به اتفاقات این سازمان می‌کنند. غافل از این که تعریف و تمجید صرف یا انتشار فقط اخبار مثبت به دور از بررسی نواقص و کاستی‌ها مصیب‌های غیر قابل جبرانی را برای هر سازمان به دنبال خواهد داشت و البته این موضوع در حوزه میراث فرهنگی و محیط زیست به عنوان منابع غیرقابل جبران نمود بیشتری خواهد داشت. یک نمونه از تفاوت جریان آزاد اطلاعات در دیگر کشورها و فاصله ایران با آنها را می‌توان در افشای اسناد پاناما توسط روزنامه‌نگاران آلمانی جستجو کرد که دولتمردانش هیچ برخوردی با خبرنگاران نکردند اما کیست که نداند اصحاب رسانه در ایران برای افشای فساد مالی ۳ هزار میلیاردی ، پرونده بابک زنجانی، فیش‌های حقوقی، اسیدپاشی‌ها، آسیب‌های اجتماعی و...با چه مشکلاتی مواجه هستند.این مشکلات فقط به این حوزه‌ها مختص نیست و اصحاب رسانه در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیز برای تهیه یک گزارش گاهی باید هفت خوان رستم را طی کنند؟! مواردی چون چرایی مسکوت ماندن ثبت بنای ثابت پاسال، چرایی عدم پاسخگویی مسوولان در مورد بافت تاریخی شیراز، فرجام کاشی های سرقت شده درتهران و البته تسری این الگو به شهرهایی چون شیراز و جابه جایی مدیران و انتخاب مدیران نامتخصص... تنها مشتی از خروارها موضوعاتی هستند که اصحاب رسانه میراث فرهنگی در مورد آنها پاسخی شفاف و قاطع از سوی مسوولان دریافت نمی‌کنند. این درحالی است که هر چقدر میزان پاسخگویی و شفاف‌سازی کمتر باشد بازار شایعات داغ‌تر خواهد بود. هر چقدر اطلاعات کمتر در اختیار مردم قرار بگیرد احتمال فراهم شدن بسترهای منافعی چون رانت، قدرت و ثروت برای برخی از افراد دسترسی دارنده به اطلاعات بیشتر خواهد بود. خلاهای قانونی نیز سبب شده تا عده‌ای از این فرصت استفاده کنند و ارائه هرگونه اطلاعاتی را محرمانه عنوان کنند! و به این ترتیب حاشیه امنی را برای خود ایجاد کنند و دیگر به افکار عمومی پاسخگو نباشند. قانون‌های نانوشته‌ای چون تهدید به اخراج یا گرفتن پست یک کارشناس یا انتقال وی به بخش دیگر یا تغییر در حقوق مالی وی از جمله اقداماتی است که قرارگیرندگان برمسند قدرت از آن برای عدم ارائه اطلاعات به افکار عمومی توسط کارشناسان بهره می‌گیرند. در بسیاری از کشورها حتی اسناد محرمانه نیز دارای تاریخ هستند و پس از اتمام آن تاریخ در اختیار عموم قرار می‌گیرند. اما در ایران اسناد غیرمحرمانه نیز مهرتا ابد غیرقابل انتشار آن هم به طور نانوشته می‌خورند! حال این پرسش مطرح می‌شود که آیا صرف این که اشخاص دارای مجوز می‌توانند به اطلاعات دسترسی داشته باشند، خود نوعی محدودیت برای جریان آزاد اطلاعات تلقی نمی‌شود؟ دسترسی یک عده خاص به اطلاعات و عدم انتشار آن مخصوصاً برای کسانی که در مسند قدرت نشسته‌اند آیا بستر افزایش تخلفات، فساد اداری، ایجاد حاشیه امن و... را به دنبال نخواهد داشت؟ از سویی آیا تعریف خاصی از اسناد محرمانه در سازمان‌ها از جمله سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری وجود دارد؟ آیا هر مدیری به فراخور طرز فکر خود و احساس خطر از متزلزل بودن صندلی که بر آن نشسته می‌تواند با زدن یک مهر محرمانه دیگران را از دسترسی به اتفاقات رخداده در یک سازمان محروم کند؟ این‌ها همگی پرسش‌هایی است که افکار عمومی خواستار پاسخگویی به آن است. از سوی دیگر درپایان این پرسش نیز مطرح است که افزون بر تلاش سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای تشکیل کمیته امنیت اطلاعات مصوب هیأت وزیران سال۸۸، آیا این سازمان تلاشی هم برای تشکیل کمیته دسترسی آزاد به اطلاعات براساس مصوبه مجلس در سال ۸۸ که دست برقضا جزو شعارهای انتخاباتی حسن روحانی نیز –رییس فعلی دولت یازدهم- بود، هم خواهد کرد؟ آیا مسوولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خود را موظف به پاسخگویی و شفاف‌سازی امور می‌دانند؟ اصحاب رسانه در این حوزه چه نمره‌ای به گردش ازاد اطلاعات به سازمانی خواهند داد که متولی و موظف به حفظ و نگهداری مهمترین ثروت‌های ملی یک کشور که متضمن هویت ملی،شناسنامه فرهنگی،هنری، تاریخی، هویتی، وجهه ، آبرو و اعتبار بین‌المللی ایران است، می دهند؟ مردم چه نمره‌ای به این کارنامه خواهند داد؟ ]]> ميراث فرهنگی Wed, 29 Jun 2016 10:15:52 GMT http://www.honarnews.com/vdcf11d1.w6dycagiiw.html شهریارعدل؛ دیروز هیچ کس نبود! http://www.honarnews.com/vdcc44qo.2bqsm8laa2.html هنوز جیپ یخی‌ رنگت در حیاط حمام آفتاب می‌گیرد، همان خوش رکابی که ایران را با آن درمی‌نوردیدی، هنوز درختان خانه‌ات سبزند و هنوز مسوولان وعده می‌دهند که روزی این بنا موزه تو خواهد شد، موزه شهریار عدل! مریم اطیابی- با عجله پله‌ها را دو تا یکی می‌کنم قرار است بعد از ساعت کاری سری به مزارت بزنیم و حالا ساعت ۴ بعد از ظهر است. آنقدر باعجله پایین می‌آیم که «رَم» دوربینم را در لب تاپ جا می‌گذارم. فرصت برگشت نیست. اولین خودرو را سوار می‌شوم که موبایلم زنگ می‌خورد و نتیجه‌اش این می‌شود که نمی‌توانیم به بهشت زهرا برویم. حالمان دگرگون می‌شود، فردا نخستین سالی است که نیستی. شهریار میراث فرهنگی! و ما حتی نمی‌توانیم سری به مزارت بزنیم. نمی‌خواهم زنگ بزنم به این و آن تا در رثای نبودنت سخنی بگویند یا خاطره‌ای ذکر کنند. احتمالاً در این هفته باز دور هم جمع می‌شوند و هر کدام سعی می‌کنند از دیگری گوی سبقت بگیرند در وصف خوبی‌هایت و خاطراتشان از تو. پروفسور از شما چه پنهان به قول خودتان شیطنت کردیم و سراغ موزه شدن خانه‌‌ات را پیشتر گرفتیم. خبری نیست. می‌گویند سازمان زیبا سازی فعلاً در الویتش نیست که آن خانه را به موزه تبدیل کند. در طرح سامان‌دهی خانه‌های تاریخی هنوز نوبت به منزل شما نرسیده است! لطفاً نخندید! از خنده شما ما هم خنده‌مان می‌گیرد. ما هم همین را می‌گوییم، نه این که دیگر خانه‌های تاریخی حال و روز خوشتری دارند! شما که همه عمرت به صبر گذشت احتمالاً روحت در این یک سال هم سعه صدر بیشتری یافته است. حالا که نمی‌توانیم به مزارت سری بزنیم، پیچ شمیران، خیابان «حقوقی» بهترین انتخاب می‌شود! و این گونه عصر ۳۰ خرداد ۹۵ راهی خیابان «حقوقی» می‌شویم انتهای یک کوچه به خیابان مانده(فولادوند)، خانه‌‌ای تاریخی با در سبز ما را فرا می‌خواند. خانه‌ات دیوار به دیوار آن است اما از اینجا چیز زیادی قابل دیدن نیست. یک نفر با کنجکاوی به دوربین موبایل‌هایمان نگاه می‌کند و می‌گوید:« این خانه متعلق است به شهرداری و خانه چسبیده به آن مالک شخصی دارد.» و ما راهی خیابان حقوقی‌ می‌شویم برای دیدن خانه‌ای که مالک شخصی دارد.در این خیابان هم ساز بکوب و بساز به راه است، نشانش برج شیک و نوساز کنار خانه شهریار عدل که بر در و دیوارش کاغذی سفید چسبانده‌اند با این مضمون که جهت دیدن طبقات با نگهبانی به شماره... تماس بگیرید. خانه روبه‌رویی را هم خراب کرده‌اند و حالا به جایش یک ساختمان چند طبقه ساخته‌اند همان ساختمانی که وقتی می‌خواستند بنای قدیمی‌اش را تخریب کنند آه از نهادت بلند شد و به خبرنگاران زنگ زدی که بیایید این خانه را از دست بکوب و بسازها نجات دهید! نجاتش ندادیم مثل خیلی از خانه‌های دیگر. چه کنیم زور سود و سودا همیشه بیش از فرهنگ بوده است. به خانه‌ات که می‌رسیم ناخواسته تلخندی می‌زنم. خوب شد که سردر خانه شما کاشی نداشت. از شما چه پنهان در این یکسالی که نیستی گروهی به جان کاشی خانه‌های قدیمی افتاده‌اند و همه را با خود می‌برند. البته شما اصلاً نگران نباش! میراث فرهنگی شبانه‌روز در حال پیگیری این موضوع است! نتیجه‌اش این که فقط خدا رو شکر می‌کنیم که خانه شما کاشی ندارد. البته شاید بهتر بود که داشت، این طوری تیتر یک رسانه‌ها می‌شد و از این سکوت بیرون می‌آمد.« کاشی‌های خانه شهریار عدل را نیز ربودند!» در خانه‌ات بسته است. «کامران عدل» پیشتر به ما گفت که هرگونه تلاش برای دیدن خانه بی‌فایده است اما این سبب نمی‌شود که چیزی از تلاش خبرنگاری ما کم کند. از لای شکاف خانه هنوز هم می‌توان جیپ یخی رنگت را دید که در حیاط حمام آفتاب می‌گیرد و رنگش پریده‌تر شده است، با یک تکه چوب در صندوق پست را کنار می‌زنیم برای گرفتن عکسی از جیپ‌ات، همان که در همه سفرهای دور ایران خوش رکابت بود! حالا آدمهای داخل خودرو‌ها در خیابان حقوقی با تعجب به ما نگاه می‌کنند. از درز در ماشین‌رو هم تنها لامپ روشن زیر زمین را می‌توان دید و البته پیچکهای سبز باغچه‌ را. خوب است که خانه شهریار عدل اینقدر خوش‌شانس هست که به ناف پی بنای آن آب نمی‌بندند. این خبر هنوز داغ است پروفسور، صبح جمعه که سری زدیم به خانه «نصیرالدوله» شیلنگ آب را باز گذاشته بودند سمت درب کالسکه رو. شما به دل نگیر، میراث استان تهران به هوش و به گوش دنبال ماجرا است، اینقدر که وقتی سراغ هر کدام از مسوولانش را می گیری به همایش تجلیل از حافظان میراث فرهنگی می‌رسی. بالاخره هرچه باشد تابستان است و پی بنای تاریخی هم مانند هر موجود دیگری تشنه‌اش می‌شود. ده روز آب خوردن که به جایی برنمی‌خور،د بگذار همایششان را برگزار کنند! زنگ طبقه اول خانه سمت چپی را می‌زنیم و مثل بچه مثبت‌ها همان اول می‌گوییم که خبرنگاریم و نمی‌دانم چرا فکر می‌کردیم اگر مانند همیشه خودمان را دانشجوی سینه چاک بناهای تاریخی نشان ندهیم و راستش را بگوییم کارمان به فرجام می‌رسد که صد البته نمی‌شود و از پشت بام گردی و عکاسی محروم می‌شویم. زنگ اتاق نگهبانی برج سمت راستی را هم که می‌فشاریم به هیچ چیزی دست نمی‌یابیم حتی وقتی دست به موبایل می‌شویم و شماره نگهبان را می‌گیریم. حالا لوازم تحریر فروشی روبه رو تنها گزینه پیش رو است. سلام و احوال‌پرسی ما به اینجا ختم می‌شود که پسر جوان داخل مغازه بگوید که اینجا همه شهریار عدل را می‌شناسند اما بیش از همه مکانیکی همسایه با پروفسور دوست بوده و همیشه جیپ‌های شهریار عدل مهمان دست‌هایش بوده‌اند برای تعمیر و به یمن همین تعمیرها دوستی‌شان عمیق و عمیق‌تر شده است. اما مکانیکی محل کجاست؟ پسر جوان می‌گوید: دیر آمدید اگر هفته پیش اینجا بودید می‌توانستید با او صحبت کنید. در ملک بغلی مکانیکی داشت که حالا می‌خواهند آن را بکوبند و بسازند و مکانیک اکنون بار و بندیلش را جمع کرده و فقط هر کس به او زنگ بزند، گوشه خیابان خودرو‌ها را تعمیر می‌کند. او این را هم می‌گوید که احتمالاً سوپر مارکت سر خیابان هم شهریار عدل را می‌شناسد به دنبال مکانیک، خیابان حقوقی به سمت شریعتی را اندکی بالا می‌رویم؛ خبری نیست. به سر خیابان باز می‌گردیم بالای سوپر مارکت هم بنای آجری حداقل متعلق به دوره پهلوی دوم نمایان است و البته خانه کناری‌اش که قطع به یقین اگر قاجاری نباشد قدمتی حدود پهلوی اول دارد. سه جوان داخل مغازه از عدل به نیکی یاد می‌کنند و از مرگش ابراز تأسف می‌کنند. آنها هم مکانیکی محل را بهترین دوست شهریار عدل می‌دانند. اما رفیق شفیق شهریار عدل در این خیابان مدتی است در بستر بیماری افتاده و در بیمارستان است. آنها البته این را هم می‌گویند که خانمِ پیرِ صاحب لوازم ‌التحریری که به فرانسه علاقه‌مند بوده هم خاطرات خوبی از عدل دارد اما او هم در مغازه نبود. آنها از این هم می‌گویند که اصلاً فکر نمی‌کردند عدل به این زودی‌ها به دیار باقی بشتابد. از مهربانی، شوخ طبیعی و افتاده‌حالی‌اش هم می‌گویند و این که هر بار به ایران می‌آمد برای پسرش از سوپر مارکتی محل آلوچه می‌خرید و بعد با خنده می‌گفت:«سفارش پسرم را که نمی‌توانم پشت گوش بیاندازم.» یکی از آنها می‌گوید: چرا با کامران عدل( برادر شهریارعدل )صحبت نمی‌کنید او هنوز هم گه گداری سری به اینجا می‌زند. عکاس است، عکس‌های خوبی هم می‌گیرد. ما خیلی از کار ایشان سر در نمی‌آوردیم نه ما، همه همینطورند. می‌دانید که استاد دانشگاه بودند و وقتی به ایران می‌آمدند مشغول کار باستان‌شناسی بودند. شغل سختی است. همیشه در بیابان و تپه‌ها و کوه ها هستند. در زلزله بم ایشان بارها و بارها با خارجیان برای نجات ارگ بم به ایران آمده‌اند البته پروفسور در افغانستان هم کار باستان‌شناسی انجام می‌دادند. خدا رحمتشان کند احتمالاً مثل همه آنها که سرشان به تنشان می‌ارزد بعد از مرگشان عزیز شده‌اند و تا وقتی زنده بوده کسی برایش مهم نبوده که او چه می‌کند. نمی دانم چرا تا نام افغانستان به میان آمد به یاد مثنوی معنوی افتادم. شهریار عدل، احتمالاً شما جزو معدود کسانی بودی که برای شناساندن ایران بزرگ تلاش می‌کرد. حالا ایران و افغانستان و ترکیه هرکدام مدعی پر و پا قرص مثنوی معنوی شده‌اند و برای ثبت جهانی‌اش سینه چاک می‌دهند. شاید چند صباحی بگذرد و در خواب غفلت مسوولان ما برای شناساندن مشاهیر بشنویم که روزی افغان‌ها شما را هم به نام خود در یونسکو ثبت جهانی کنند. نه عجیب است و نه غریب، هنوز یکسال نگذشته وعده ساخت موزه عدل که به فراموشی سپرده شد، یاد عدل را از خاطر بردن که دیگر جای خود دارد! راستی همایش باستان‌شناسی خلیج فارس هم برگزار نشد. از مغازه بیرون می‌آییم و به سمت پایین دست خیابان حقوقی حرکت می‌‌کنیم. مغازه‌دار چند خانه بالاتر هرچند می‌گوید از قدیمی‌های کوچه است اما عدل را نمی‌شناسد. پیرمرد عابر هم تنها به این جملات اکتفا می‌کند: خدا رحمتشان کند. مرد خوبی بود. خیلی ایران نبود اما مرد مهمی بود. به خانه لطفی نزدیک می‌شویم و تصمیم به بازگشت می‌گیریم. امروز هیچ کس نبود تا خاطرات مرد مهم این خیابان را ورق بزند.دیروز هم هیچ کس نبود و فردا... ]]> ميراث فرهنگی Mon, 20 Jun 2016 12:10:20 GMT http://www.honarnews.com/vdcc44qo.2bqsm8laa2.html بقعه قاجاری کازرون مرمت شد http://www.honarnews.com/vdcd9j0n.yt0fz6a22y.html مسئول ادراه میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کازرون از مرمت بقعه قاجاری در این شهرستان خبر داد . به گزارش هنرنیوز، صنایع دستی و گردشگری فارس غلامرضا معینی گفت : از جمله بقاع تاریخی که دارای موقعیت خاص گردشگری مذهبی می باشد می توان به بقعه میر عمادالدین ثبت شده در فهرست آثار ملی به شماره ۱۳۵۳۰ اشاره کرد که قدمت بنا به دوره قاجاریه برگشته و در فاصله ۵ کیلومتری شهرستان کازرون و در روستای قلعه سید قرار گرفته است . وی افزود : بنای مذکور دارای معماری منحصر بفرد و دارای گنبدی شلجمی شکل ، با مصالح سنگ و ملات گچ ساخته شده است که این بنا طی برنامه ای به صورت هدفمند جهت استحکام سازی در سال ۱۳۹۰ مورد مرمت قرار گرفته است . معینی ادامه داد : با توجه به عدم هدایت آب های سطحی بنای مذکور دچار مشکلات عدیده از جمله آب گرفتگی و ... در فصول ریزش نزولات جوی شده بود که در راستای حفاظت هر چه بیشتر این بقعه با ایجاد دیواره و آب راه بر اساس طرح و ضوابط حاکم بر عرصه و حریم این اثر آب های سطحی هدایت گردید . مسئول اداره میراث فرهنگی کازرون اضافه کرد : لازم به توضیح است این عملیات اجرایی با مشارکت مستقیم هیت امناء بقعه میر عماد الدین صورت پذیرفته است . گفتنی است شهرستان کازرون با د ارا بودن بیش از ۲۵۰ اثر طبیعی تاریخی شناسایی و ثبت شده در فهرست آثار ملی ایران یکی از شاخص ترین شهرستانهای استان از لحاظ تعدد آثار تاریخی محسوب می گردد که از این تعداد ۵۶ جاذبه مذهبی می باشد . ]]> ميراث فرهنگی Wed, 15 Jun 2016 08:21:08 GMT http://www.honarnews.com/vdcd9j0n.yt0fz6a22y.html آیا تیشه طرح گردشگری مآل آقا به ریشه جنگل‌های بلوط می‌خورد؟ http://www.honarnews.com/vdcc4mqo.2bqs48laa2.html در حالی استانداری خوزستان در جنگل‌های بلوط «مآل آقا» از توابع باغملک خوزستان در حال اجرای طرح گردشگری است که به گفته برخی از افراد بومی مردم صرفاً برای آب‌تنی به این منطقه مراجعه می‌کنند و عملاً احداث امکانات گردشگری در دل جنگل‌های بلوط جز آسیب به درختان ثمره دیگری ندارد. به گزارش هنرنیوز، روستای "مال آقا"منطقه‌ای گردشگری است که در فاصله ۱۵۰ کیلومتری اهواز مرکز استان خوزستان و در ۶ کیلومتری شهر قلعه تل و ۳۵ کیلومتری باغملک یکی از مناطق خوش آب و هوای استان خوزستان است. مال آقا در منطقه‌ای کوهستانی از سلسله جبال زاگرس واقع شده که در میان کوههای بلند محصور است و انبوه جنگل‌های بلوط آن را احاطه کرده است. رودخانه‌ای مواج وسرد از کنار آن می گذرد. وجود این رودخانه زیبا باعث ایجاد باغهای اناری شده که در جوار رودخانه فضای بسیار دل انگیزی را ایجاد کرده است.آب این رودخانه بسیار گوارا وسرد است و گفته می‌شود برف‌های آب شده چنین رودخانه‌ای را در این منطقه شکل داده‌اند. حاشیه رودخانه بین دو تنگه و روستا قرار گرفته است و مردم از حاشیه این رودخانه استفاده می‌کنند. مال‌آقا فی مابین جاده شهرستان ایذه و باغملک قرار دارد. و از جاده اصلی خوزستان، چهارمحال و بختیاری، اصفهان فقط ۱۵ کیلومتر فاصله دارد. اما این منطقه زیبا ظاهراً از بهمن ماه سال گذشته با طرح گردشگری روبه رو شده با نام پروژه گردشگری « مآل آقا- باغملک» که کارفرمای آن استانداری و پیمانکار طرح آن شرکت «رشیدکار خوزستان» و مشاور آن شرکت مهندسین «تهران محاسب» است. سید جعفر موسوی یکی از اهالی روستا به این طرح گردشگری اشاره می‌کند و می‌گوید:‌‌ دولت در جایی به فاصله ۳ کیلومتر از رودخانه «مال‌آقا» سرمایه‌گذاری کرده که به هیچ عنوان گردشگر‌پذیر نخواهد بود. زمینی قدیمی در این منطقه وجود دارد که بومیان در آن کشت و زرع می‌کردند و همچنان آثار آن مشهود است. پیش از انقلاب دولت مانع کشاورزی در آن شدند و زمین منطقه تبدیل به مرتعی برای گله‌داری شد. خوشبختانه این منطقه به دلیل خاک مساعد در طول ۵۰ سال به صورت منظم تبدیل به جنگل انبوه بلوط شده است و یک منطقه فوق‌العاده زیبا بوجود آمده است. او با اشاره به این که سه سال گذشته بیماری برای جنگل‌های زاگرس بوجود آمد که برخی بلوط‌های این منطقه را نیز در بر گرفت، توضیح می‌دهد: اما ۳۰ هکتار از همین زمین‌ها دوباره توسط مردم نهال‌های بلوط کاشته و احیا شد. بلوط‌ها اکنون سبز شدند و به ۱.۵ مترهم رسیده‌اند. موسوی معتقد است با توجه به بارندگی‌های چند سال اخیر و رشد روز افزون بلوط‌ها، این منطقه قابلیت تبدیل به پارک ملی را دارد اما اکنون استانداری در این منطقه مشغول ساخت سکوهای سیمانی و آلاچیق برای جذب گردشگر است. به گفته وی این منطقه با ساحل رودخانه ۲۵ درجه اختلاف دما دارد. موسوی می‌گوید: حاشیه رودخانه مال آقا حدود ۵ الی ۶ کیلومتر است. این حاشیه رودخانه هیچ گونه امکاناتی ندارد، فقط و فقط درختان چناری است که می‌توان به فاصله ۱۰ متر از رودخانه و زیر همین درختان سکوهای سیمانی زد. مردم خوزستان به علت گرمی بیش از اندازه هوا برای تفریح داخل جنگل نمی‌روند و فقط آب برایشان مهم است. او ادامه می‌دهد: حتی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری سال ۸۴ در مال‌آقا به فاصله ۲۵۰ متر از رودخانه کمپ گردشگری ایجاد کرده است و من خودم متصدی این کمپ هستم اما هیچ استقبالی از آن نمی‌شود. این در حالی است که این کمپ دارای همه نوع امکاناتی اعم از کانکس‌های مبله، بخش محوطه سازی شده، سکوهای سیمانی در حاشیه و آلاچیق و... است اما فقط ایام نوروز به دلیل شلوغی و در هنگام بارندگی در حد پاسخگوی ۲۰ خانوار است وگرنه در باقی ایام، گردشگران ساحل رودخانه را به هر چیزی ترجیح می‌دهند تا تنشان را به آب خنک بسپارند. موسوی در باره مساحت تحت اجرای طرح نیز بیان می‌کند:در حال حاضر این طرح در حدود ۱۳ هکتار در حال اجرا است اما به نظر می رسد که می‌خواهند این طرح را درتمام ۳۰۰ الی ۴۰۰ هکتار جنگل بلوط به اجرا درآورند. او که ده دوازده سال پیمانکار منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری بوده است بارها پیشنهاد پارک ملی شدن اینجا را به دلیل خاک مستعد و منطقه بکر آن به کارشناسان مربوطه داده است. موسوی که به شدت نگران درختان بلوط است، اضافه می‌کند: استانداری می‌گوید که درختان را قطع نمی‌کند.ممکن است یک درخت قطع شود و از باقی مانده ریشه آن جوانه‌ای بروید اما با درآوردن ریشه عملا یک درخت خشک می‌شود. بعضی جاها ریشه درخت زده بیرون که با یک باد زمستانی درخت از ریشه درخواهد آمد. این سخنان در حالی از طرف وی مطرح می‌شود که برخی افراد هم مدعی ‌اند که تاکنون چند صد درخت توسط بیل مکانیکی قطع شده و شبانه آنها را در دره دفن می‌کنند و روی آنها خاک و گِل می‌ریزند، تا ردی باقی نماند حرفی که صحت و سقم آن تاکنون تأیید نشده است. اما آیا مشاوران طرح می‌دانند با توجه به آب و هوای منطقه، گردشگران خوزستانی چه چیزی را بیشتر می‌پسندند. آیا اول نباید بررسی شود که مردم آن خطه جنگل را برای تفریح استفاده می‌کنند یا رودخانه را ؟ موسوی در این باره می‌گوید: تا کنون بیش از ۱۰ پارک جنگلی در اهواز توسط استانداری احداث شده است که همگی سکوبندی است و دارای آلاچیق و امکانات رفاهی است.حتی مکان‌های ورزشی کنار پارک‌های جنگلی احداث شده بپرسید وضعیت پارک جنگلی‌های اهواز چگونه است چقدر از سوی مردم استقبال می‌شود. او به این موضوع اشاره می‌کند که فرمانداری باغ‌ملک یک ساختمان دهیاری در روستا احداث کرده‌اند، کارهای سفت‌کاری آن را انجام داده‌، هزینه کرده و سپس بنا رها شده است. و اکنون در حاشیه رودخانه ویلا ساخته‌اند، کلبه‌های چوبی ،آلاچیق و سکو‌بندی برای خودشان اجرا کرده‌اند. موسوی این پرسش را مطرح می‌کند که چرا مسوولان برای خودشان در حاشیه رودخانه ویلاسازی کرده‌اند اما مردم عادی باید ۳ کیلومتر آن طرف‌تر بروند. وی این پرسش را نیز مطرح می‌کند که آیا مسوولان منابع طبیعی و گردشگری از این طرح خبر داشته‌اند؟ چه ضرورتی دارد که با کمبود بودجه در خوزستان و در مآل آقا چنین طرحی پیاده شود؟آیا این جا به علت عدم رفت و آمد گردشگران به پاتوقی برای معتادان تبدیل نخواهد شد. موسوی به وجود مار و عقرب در تابستان بین سنگ کوه‌ها و سطح زمین اشاره می‌کند که نشستن مسافران را با مشکل روبه رو می‌سازد و در عین حال تأکید می‌کند: دراین نقطه پلنگ هم وجود دارد. این خیلی بد است که با کشاندن آدم‌ها به این منطقه پلنگ‌ها را فراری دهیم یا زمینه برای حضور شکارچیان غیر مجاز فراهم کنیم. او ادامه می‌دهد: سرپرست معاونت سیاسی استاندار جدید یک بازدید غیر رسمی از مال اقا داشتند و من آنجا به ایشان وضعیت را توضیح دادم و ایشان قول دادند که موضوع مطرح شود و مدیرکل جدید گردشگری هم بودند.حتی قول دادند با مشاوران صحبت کنند و من بتوانم دلایل مخالفتم را ارائه کنم اما تا کنون چنین اتفاقی نیفتاده است. او با اشاره به این که تاکنون ۲۰ الی ۳۰ درصد کار پیش رفته است، می‌گوید: پروژه دقیقاً از یک‌ماه قبل از عید آغاز شده و یکسال هم زمان لازم دارد. بعید می‌دانم که منابع طبیعی زیر این طرح را امضا کرده باشد. هنوز منابع طبیعی زیر نامه واگذاری کمپی که سال ۸۴ساخته و ۸۵ تمام شده امضا نکرده چون باید طبق قانون دامدار محل که دارای پروانه چرای دام است از تعداد واحد مجاز دام‌هایش بکاهد تا واگذاری صورت بگیرد. از آنجا که جنگل‌های مآل آقا زیر نظر مستقیم منابع طبیعی است هرگونه دخل و تصرف در آن ممنوع است و نیازمند مجوز منابع طبیعی است وی در عین حال به این موضوع اشاره می‌کند که یکی از زیر ساخت‌های اصلی یک منطقه گردشگری جاده آن است، اما جاده مآل آقا مناسب نیست. این جاده با عرض چهار متر و پل‌هایی با قدمت ۶۰ سال جوابگوی نیاز گردشگران نیست. از لحاظ بهداشتی هم حاشیه رودخانه اصلاً وضعیت مناسبی ندارد و حتی فاقد تابلو اخطارنریختن زباله در دو طرف کناره رودخانه است. او در پایان می‌گوید: مال آقا ۲۰ باغ دارد و ظرفیت هر باغ حدود ۲۰ خانوار است در صورتی که این منطقه بالای ۳ هزار نفر گردشگر دارد و در بهترین حالت حدود ۵۰۰ نفر می‌توانند یک جای خوب و خالی برای تفریح چند ساعته خود پیدا کنند و باقی افراد در طول مسیر سرگردانند این در حالی است که این منطقه فاقد سرویس بهداشتی و رختکن هم هست. ]]> ميراث فرهنگی Mon, 13 Jun 2016 10:22:58 GMT http://www.honarnews.com/vdcc4mqo.2bqs48laa2.html